دنیای شیرینِ همسران

دنیای شیرین به کارگردانی بهروز بقایی و با هنرمندی رضا فیاضی و رضا عطاران پخش می‌شد و مجموعه همسران هم ساخته مسعود مهام و بیژن بیرنگ که فردوس کاویانی و مهرانه مهین ترابی در آن هنرنمایی داشتند.

می‌خواهم دو سکانس تکراری و طنازانه در هر دو مجموعه را در این یادداشت یادآوری ‌کنم که اتفاقا به موضوع گزارش امروز ما کاملا مرتبط است. در مجموعه اول یعنی «دنیای شیرین» رضا فیاضی سرپرست یک خانوار چهارنفره بود و گلفروشی داشت، این کاراکتر همیشه در پایان روز کاری هنگامی که به خانه بر می‌گشت یک دسته گل به همراه داشت و به همسرش هدیه می‌داد و البته با طنزی ظریف هر شب می‌گفت: «یکی از مشتری‌ها سفارش داده بود اما نیامد ببرد!» این ورود به خانه با دسته گل با همین بهانه هرشب تکرار می‌شد و خانم خانه‌دار هم با عشق و لبخند دسته گل را سر میز شام قرار می‌داد. این سکانس بیانگر این بود که مرد خانه هنگام بازگشت از یک روز کاری چگونه می‌تواند همه مشکلات را پشت در قرار دهد و با انرژی و عشق به خانه بازگردد.

اما سکانس دوم که می‌خواهم از مجموعه همسران روایت کنم مرتبط با بدرقه آقای خانه به محل کار است، در این مجموعه همیشه فردوس کاویانی عامدانه و آگاهانه کیف‌اش را جا می‌گذاشت و دم در با لحن معروف و خاص و طنزش صدا میزد «مهین!» و او کیف را به دست اش می‌داد و با لبخند و انرژی راهی محل کار می‌شد.

این دو سکانس با همه سادگی‌اش می‌تواند هر روز به شکلی در هر خانه‌ای تکرار شود، ‌سکانس‌ هایی که بی‌تردید عطر دوست داشتن و حس خوب با هم بودن را در هر خانه‌ای می‌پراکند و زندگی مشترک را برای همسران، به دنیایی شیرین تبدیل می‌کند.

سینا علی‌محمدی