از نارنجی تا سرخ

ویکتور یانوکوویچ رهبر حزب «مناطق» پس از 4 ماه بحران سیاسی در اوکراین بر سر تشکیل دولت ، به عنوان نخست وزیر جدید این کشور واقع در شرق اروپا انتخاب شد.

کد خبر: ۱۰۵۴۸۸

ویکتور یانوکوویچ ، نامزد پیشنهادی «ائتلاف ضدبحران» به ویکتور یوشنکو رئیس جمهور اوکراین بود و رئیس جمهور پس از تایید، وی را به پارلمان معرفی کرد. 271 نماینده از مجموع 450 نماینده پارلمان اوکراین به نخست وزیری یانوکوویچ رای دادند. به این ترتیب ، ویکتور یانوکوویچ پس از شکست در انتخابات ریاست جمهوری اوکراین در سال 2004 در برابر رقیب خود ویکتور یوشنکو با پیروزی در انتخابات پارلمانی مارس 2006 ، مجددا به عرصه سیاست بازگشت و اکنون به ریاست دولت نیز انتخاب شد. ائتلاف نارنجی شامل حزب اوکراین ما به رهبری ویکتور یوشنکو رئیس جمهور اوکراین ، بلوک یولیاتیموشنکو و حزب سوسیالیست به دلیل جاه طلبی رهبران این ائتلاف و اختلاف آنها بر سر تقسیم مناصب دولتی موفق به تشکیل دولت نشد. سرانجام حزب سوسیالیست با خروج از ائتلاف نارنجی به ائتلاف ضدبحران به رهبری ویکتور یانوکوویچ پیوست. نخست وزیری ویکتور یانوکوویچ ، حاکی از به قدرت رسیدن مجدد روس گراها در اوکراین پس از انقلاب نارنجی سال 2004 است . روسیه در انتخابات ریاست جمهوری اوکراین در سال 2004 از یانوکوویچ حمایت کرد و یانوکوویچ پس از معرفی وی به عنوان نامزد پیشنهادی ائتلاف ضدبحران نیز بر تقویت روابط اوکراین با روسیه تاکید کرد. در ساختار سیاسی فعلی اوکراین ، سه حزب مناطق ، سوسیالیست و کمونیست حضور دارند که حاکی از وزنه سنگین روس گراها در عرصه سیاسی این کشور است . این تحول موجب شده است تا حزب اوکراین ما به رهبری ویکتور یوشنکو رئیس جمهوی اوکراین نیز با خروج از ائتلاف نارنجی به ائتلاف ضدبحران بپیوندد. اهمیت این موضوع در آن است که یوشنکو، رهبر انقلاب نارنجی اوکراین لقب گرفته بود و پس از پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری سال 2004 ، راهبرد سیاست خارجی اوکراین را همگرایی با غرب اعلام کرد. البته امضای سند اتحاد ملی توسط احزاب اوکراین ما، مناطق ، سوسیالیست و کمونیست همزمان با تایید نخست وزیری یانوکوویچ نشان می دهد که ویکتور یوشنکو رئیس جمهور اوکراین برای خروج از بی ثباتی سیاسی و مشکلات اقتصادی در داخل و کاهش فشارهای سیاسی و اقتصادی روسیه در خارج به ائتلاف ضدبحران پیوست . روند تحولات اوکراین ، حاکی از شکست برنامه اصلاحات غربگرایانه توسط رهبران انقلاب نارنجی است . این تحولات نشان داده است که اوکراین آمادگی اصلاحات سریع را ندارد و دموکراسی تحمیلی غرب به این کشور تحت پوشش انقلاب نارنجی ، باعث بی ثباتی در این کشور شده است.