اسب تروای میکربی

جام جم آنلاین: باکتری های موجود در مواد غذایی ، سلول های میزبان را آلوده می کنند. یکی از یان باکتری ها سالمونلاست. این میکرب باعث آلودگی موادغذایی می شود.

کد خبر: ۱۰۵۴۳۸

نحوه تکثیر این میکرب در مواد غذایی خام به گونه ای است که دانشمندان آن را با اسب تروا (که در یک داستان قدیمی سربازان در آن مخفی شده و بدین ترتیب وارد شهر شدند و به پیروزی دست یافتند) مقایسه می کنند.
این نگاه غیر معمول به ماشین این باکتری گاها کشنده ناشی از مواد غذایی ، وجود میکروسکپ الکترونی و تکنولوژِی های دیگر شاید روزی در تولید داروهای از بین برنده این میکرب و سایر پاتوژن ها به محققان کمک کند.
آلودگی با سالمونلا در اکثر افراد ، با اسهال ، تب ، و درد های انقباضی شکم همراه است که 12 تا 72 ساعت پس از وارد شدن باکتری به بدن روی می دهد.
دوره بیماری چهار تا هفت روز است اما برخی افراد به علت اسهال شدید به بستری شدن در بیمارستان و درمان انتی بیوتیکی نیاز پیدا می کنند.
به گزارش هلث دی محققان دانشگاه ویرجینیا و راک فلر با استفاده از میکروسکپ الکترونی همراه با کریستالوگرافی با اشعه ایکس و بازسازی تصاویر سه بعدی ، اولین تصویر با درشت نمایی بالا را از بخش کوچکی از یک پروتئین بنام SipA که جزء مهم باکتری سالمونلاست ، بدست آورده اند.
به گفته دکتر ادوارد اگلمان ، استاد بیوشیمی دانشگاه ویرجینیا این ، جزء کوچکی از یک پازل بزرگ است.
سالمونلا تعدادی پروتئین ترشح می کند که به باکتری بلعیده شده توسط سلول میزبان کمک می کند کنترل آن را برعهده گیرد و به این ترتیب سلول را آلوده می سازد.
این پروتئین خاص یکی از مواد تولید شده توسط باکتری است و مطالعات قبلی نشان داده اند که به اکتین متصل می شود.
اکتین یکی از فراوان ترین پروتئین های بدن انسان است و در سایتواسکلتون (اسکلت سلول ها) و حرکت سلولی نقش دارد. در واقع مانند یک داربست پروتئینی است که سلول ها را در کنار هم نگه می دارد.
پروتئین SipA ، اکتین را به صورت فیلامان های بلند بهم متصل می کند که در این صورت سایتواسکلتون سلول میزبان را مجددا سازماندهی می کند.
این سازماندهی مجدد باعث می شود سلول میزبان باکتری را ببلعد. به محض بلعیده شدن ، باکتری شروع به تکثیر در داخل سلول میزبان می کند.
برخلاف انتظار دانشمندان پروتئین SipA بصورت یک توده متراکمی به شکل قلب دارای یک هسته کروی در می آید و دو بازو از دو طرف آن خارج می شود.
به هرحال این تنها بخش کوچکی از میکرب سالمونلا ست که مورد مطالعه قرار گرفته است.
محققان درتلاشند تا سایر پروتئین های این میکرب که بخشی از سیستم ترشحی این باکتری هستند رانیز مورد بررسی قرار دهند.