در رثای شهید حکیم

جامجم آنلاین: در سالگرد سومین سال شهادت آیتالله سیدمحمدباقر حکیم، رئیس مجلس اعلای انقلاب اسلامی عراق، دریغمان آمد از او که برآمده از خاندان علم و مرجعیت عراق است و حضرت امام راحل (ره) خاندانش را «خاندان شهادت» توصیف کرده بودند ، یادی نکنیم.

کد خبر: ۱۰۴۹۸۴

این شهید بزرگوار، یکی از پایههای استوار جنبش اسلامی معاصر عراق علیه رژیم پوشالی بعث و از سازماندهندگان اصلی مبارزات مردمی برای استقرار حاکمیت اسلامی در سرزمین دجله و فرات به شمار میرفت.
مبارزات گسترده و خستگیناپذیر شهید آیتالله حکیم در دوران حاکمیت حزب بعث عراق، چنان ترس و وحشت بر ارکان این رژیم مستولی کرده بود که به ابزارها و وسایل فجیع و ضدانسانی متعددی برای بازداشتن وی از ادامه راه مبارزه متوسل شده بود. از جمله، سازمان استخبارات بعث عراق، در دو نوبت، دهها تن از برادران و برادرزادگان این شهید والا مقام را بعد از شکنجههای وحشتناک به جوخههای اعدام سپرد تا به زعم خود، در مورد توقف فعالیتهای مبارزاتی وی، پیام داده باشد.
اما شهید حکیم، با پایبندی بر اهداف و آرمانهای مبارزاتی، همچنان پرچم ایستادگی و مبارزه را برافراشته ساخت و علیرغم مرارت و سختی روزگاران هجرت و غربت و شهادت یاران و خویشاوندان، یکه و تنها، به مبارزه خویش علیه صدامیان ادامه داد.
از یادمان نمیرود نقش ماندگار و استثنایی این شهید بزرگوار در ایام دفاع مقدس و حضور در سنگرهای رزم برای تشویق و ترغیب رزمندگان اسلام و به ویژه ایجاد انگیزه در هزاران داوطلب عراقی برای پیوستن به صفوف مبارزان ضد بعث در شهرهای مختلف عراق که در آن هنگام، نقش بسزایی در متزلزل کردن حاکمیت مستبدانه و جابرانه حزب بعث ایفا کرد.
با بروز نخستین علایم عزم امریکا برای حمله به عراق و اشغال این کشور، مواضع شهید حکیم، البته به غایت ستودنی و الگوساز برای تمامی گروههای مبارز عراقی بوده است.
شهید حکیم با مداخلهگری بیگانگان و حضور اشغالگرانه آنان در خاک عراق به شدت مخالف بوده و بر این باور بود که چنانچه خارجیان حمایت خود را از رژیم بعث قطع کنند، خود مردم عراق قادر به سرنگونی آن و برقراری حاکمیت مردمی خواهند بود.
با این حال، بعد از اشغال عراق توسط نیروهای بیگانه، شهید حکیم قصد بازگشت به عتبات عالیات و ایفای نقش مصلحانه و ارشادی خود در کسوت علم و فقاهت نمود و در مسیر بازگشت، هزاران عراقی از فرزند رشید مرجعیت دینی نجف استقبال کرده و او را تا حوزه و جوار مرقد مطهر امیر مومنان مشایعت کردند و ایشان، با استقرار در نجف، نقش رهبری خود را در اوضاع متلاطم و آشفته عراق در سایه حضور اشغالگران، آغاز کرد.
اندکاندک، سازمانهای اطلاعاتی بیگانه، از ابعاد و آثار وسیع رهبری وی و نفوذ کلام و تبعیت مردم عراق از ایشان مطلع شده و بلافاصله برای حذف فیزیکی ایشان از صحنه سیاسی و دینی عراق، دست به کار شدند.
بدیهی است ترور این عالم فرزانه و آگاه، هر چند که به سازمان القاعده و گروه زرقاوی نسبت داده شده است، اما بیارتباط با اشغالگران بیگانه که از جایگاه و موقعیت منحصر به فرد ایشان در عراق، بیم به خود راه دادند، نبوده است.
شهید حکیم هر چند به موالیانش پیوست و خط سرخ شهادت را در خاندان معتبر و ریشهدار خویش تحکیم بخشید، اما راه او، همچنان به وسیله آحاد مردم عراق که از وی درس اخلاص، ایستادگی و سرسپردگی به اصول دینی و شیفتگی به ساحت ائمه اطهار(ع) آموختند، ادامه دارد.