بیچـاره هـوادار!

در این که او یکی از مهره‌های تاثیرگذار در گسترش فولاد بود، خوب دریبل می‌زد و گاهی حرکاتی می‌کرد که همه را به وجد می‌آورد، شکی نیست، اما آیا هزینه همه اینها سه میلیارد تومان است؟ در روزگاری که این دو باشگاه دست به دامن هوادارانشان هستند و روزی نیست که آنها را به ارسال پیامک‌های 200 تومانی ترغیب نکنند، چرا باید دست در جیب آنها کرد و بار این فشار سنگین را روی دوش هوادار گذاشت؟ واقعا مسئولان این دو باشگاه چه متر و معیاری برای هزینه کردن دارند و با دستمزدهای نجومی خودشان را برجسته می‌کنند؟ جهش بی منطق و بی حساب کتابی که با هیچ چیز دیگر در فوتبال سنخیت ندارد.

البته پیکان این انتقاد فقط به سمت داریوش شجاعیان نیست. او بازیکن است و دریافتی‌اش هر چه بیشتر باشد استقبال می‌کند، اما واقعا رواست که برای بازیکن دیگری مثل شایان مصلح که حتی سابقه بازی در لیگ برتر را هم ندارد، میلیاردی هزینه کنند؟ جالب اینجاست که تا در زمینه مسائل مالی انتقاد می‌شوند، خیلی از فوتبالیست‌ها خودشان را با بازیکنان خارجی قیاس می‌کنند. قیاسی غلط که هیچ سنخیتی با فوتبال ما ندارد. اگر بازیکنی مثل مسی صد میلیون دلار دریافت می‌کند، مالیاتش را باید خودش بدهد و در یک سیستم شفاف مالی و از طریق مسائل جانبی مثل فروش پیراهن، توپ‌های امضا شده و تبلیغات گوناگون هزینه‌ای که برایش شده بازمی‌گردد، اما در فوتبال ایران چطور؟

اگر فوتبال در جهان به یک صنعت تبدیل شده است در ایران مثل خیلی از چیزهای دیگر و با الگوبرداری‌های غلط به جای درآمدزایی به هزینه بدل شده است. اینجا هزینه‌هایی که برای فوتبال می‌شود قابل جبران نیست .