ویتامین ها و عملکرد آنها در بدن

جامجم آنلاین: ویتامینها مواد طبیعی هستند که در گیاهان و حیوانات یافت میشوند. بدن شما این مواد را برای حفظ سلامت و کمک به انجام بسیاری از اعمال خود به کار میبرد.

کد خبر: ۱۰۳۳۳۷

به طور کلی دو نوع ویتامین وجود دارد که عبارتند از:
1- ویتامینهای محلول در آب
2- ویتامینهای محلول در چربی
1- ویتامینهای محلول در آب: این ویتامینها به راحتی جذب بدن میشوند و برخلاف انواع محلول در چربی الزاما جذب اسیدهای صفرا (مایعاتی که برای هضم چربی به کار میرود) نمیشوند.
بدن شما مقادیر زیادی از این نوع را ذخیره نمیکند. بدن ویتامینهای محلول در آبی را که نیاز ندارید از طریق کلیهها دفع میکند.
2- ویتامینهای محلول در چربی: بدن باید از اسیدهای صفراوی برای جذب این ویتامینها استفاده کند. به محض جذب، ویتامینهای فوق در چربی بدن ذخیره میشوند. به هنگام نیاز، بدن آنها را از ذخیره خارج میکند تا مورد استفاده قرار دهد. خوردن چربی یا روغنهایی که هضم نمیشوند باعث کاهش ذخیره ویتامینهای محلول در چربی میشود.

روشهای دریافت ویتامینها
بهترین راه دریافت ویتامینها و مواد معدنی مورد نیاز بدن از طریق مواد غذایی است. اکثر مردم به مکملهای اضافی نیازی ندارند بنابراین بدون مشورت با پزشک از داروهای ویتامین استفاده نکنید.
در صورتی که پزشک تشخیص دهد شما میتوانید از انواع مکملهای موجود استفاده کنید در مواقع خاص ممکن است بدن به ویتامین بیشتری نیاز داشته باشد. این مواد عبارتند از:
- خانمی که در شرف بارداری است، به احتمال زیاد پزشک، مصرف نوعی ویتامین را که حاوی اسید فولیک باشد به او تجویز میکند. کمبود اسید فولیک در این دوران منجر به نواقص لوله عصبی جنین میشود. به علت شکلگیری سریع این نواقص، مصرف اسید فولیک پیش از آغاز بارداری توصیه میشود.
- مادری که فرزندش را با شیر خود تغذیه میکند. در این مرحله پزشک مکملهای مواد معدنی و قرصهای ویتامینی که شامل آهن هستند را برای حفاظت مادر در برابر کمخونی تجویز میکند. مصرف قرص کلسیم نیز توصیه دیگری است که برای تقویت استخوانها صورت میگیرد.
- به زنانی که در معرض ابتلا به پوکی استخوان قرار دارند هم توصیه میشود به منظور افزایش استحکام استخوانها از مکملهای کلسیم استفاده کنند.
- و بالاخره کسانی که گیاهخوار هستند (رژیم غذایی که از نظر محصولات حیوانی محدود است) بهتر است مکملهای ویتامین B12 دریافت کنند.

آیا ویتامینها خطرآفریناند؛
ویتامینها و مواد معدنی خطرناک نیستند مگر آن که بیش از حد مورد استفاده قرار گیرند. میزان ویتامینهایی که از طریق غذا دریافت میشود معمولا به چنین دُز خطرناکی نمیرسند اما در صورت مصرف مکملها این احتمال وجود دارد و حتی در مورد ویتامینهای محلول در چربی هم صادق است. گاهی دریافت زیاد ویتامین ممکن است با تستهای تشخیص پزشکی نیز تداخل کند و یا مانع عملکرد برخی داروها شود.
از این پس در این قسمت اطلاعات مفیدی درباره انواع ویتامینها و تاثیر آنها در بدن ارائه میشود.
ویتامین آ (A): تاثیر این ویتامین بیش از کمک کردن به توانایی دید شما در تاریکی است. این ماده تولید گلبولهای سفید خون را تحریک میکند.
در شکلگیری مجدد استخوان دخالت دارد ، به حفظ سلامت سلولهای اندوتلیال (سلولهای لایه داخلی اندامهای بدن) کمک کرده، در رشد و تقسیم سلولی نقش دارد.
دریافت 10000 واحد یعنی دو برابر میزان توصیه شده رایج در روز این ویتامین، بیخطر است اما شواهدی موجود است مبنی بر این که چنین افزایشی در دریافت ویتامین A خطر شکستگی لگن یا برخی نواقص مادرزادی را بالا میبرد.
میزان توصیه شده ویتامین آ در حال حاضر IU 5000 برای مردان و IU4000 برای زنان است. بسیاری از مواد شامل آب میوهها ، محصولات لبنی با این ویتامین غنی شدهاند. میوهها و سبزیجات زیاد و برخی مکملها نیز حاوی بتا کاروتن و سایر پیش مادههای ویتامین A که بدن میتواند آنها را به این ترکیب تبدیل کند ، هستند. در مقایسه با ویتامین A ، بتا کاروتن حتی در سطوح بالا سمی نیست.
بدن میتواند بهنگام نیاز از بتاکاروتن ویتامین A بسازد ، و نیازی به کنترل سطوح دریافتی این ماده نیست.
بنابراین انتخاب یک مکمل ویتامینی که بخش اعظم ویتامین A آن به شکل بتا کاروتن باشد ارجحیت دارد.
دلیل دیگر برای اجتناب از دریافت ویتامین A در مقادیر بالا این است که ممکن با عملکرد مفید ویتامین D تداخل کند.