رسانه‌ای چندصدایی

در این شرایط رسانه‌ها به هم افزوده می‌شوند و به کمک هم می‌آیند. این اتفاق در جهت راستی‌آزمایی پیام‌های مطرح شده است و مخاطبان پیام‌هایی را که رسانه‌ها در این مدت منتشر می‌کنند مدام با هم مقایسه کرده و به دنبال کسب معتبرترین خبر می‌گردند. البته در این بین می‌توان نوعی دسته‌بندی را هم میان مخاطبان قائل بود. یک دسته همان مخاطبان پیگیر و ثابت و سنتی شبکه‌ها هستند که همیشه رسانه موردنظرشان را دنبال می‌کنند و دسته دیگر مخاطبانی هستند که درگیر چالش‌های پیام‌هایی که دریافت می‌کنند شده‌اند و لذا به دنبال تائید درستی یا نادرستی‌شان و نیز پیگیری‌های بعدی ماجرا و برنامه‌ها و چالش‌های پیش‌رو، برنامه‌ها را عمدتا از طریق رسانه‌های معتبرتری چون رادیو و تلویزیون دریافت می‌کنند. این بالا رفتن آمار مخاطبان صدا و سیمای ملی تائیدی بر اعتبار و صحت مطالب این رسانه در انتشار اخبار است و البته در کنار رسانه ملی، شبکه‌های دیگر و مطبوعات و فضاهای مجازی را هم داریم که مورد مراجعه شهروندان هستند، اما آمارشان بسیار کمتر است و قابلیت قیاس با صدا و سیما را ندارد. اکنون کاندیداهای انتخابات به منزله نمایندگانی برای جناح‌های مختلف، از رسانه ملی فرصت حضور و بروز یافته‌اند و شاهد فضایی آزاد و چندصدایی برای بیان حرف‌های گوناگون هستیم.
صدا و سیما به عنوان رسانه‌ای بی‌رقیب و صاحب مخاطبانی وسیع، شایسته است که این شیوه نیکو را در ادامه هم حفظ کرده و با دادن فرصت‌هایی برای بیان نظرات گروه‌های مختلف همچنان رسانه‌ای برای سلیقه‌های گوناگون مخاطبان باشد؛ به این معنا که سیاست‌های پخش برنامه‌هایمان برهه‌ای و مقطعی نباشد و جز در زمان‌های انتخابات هم این فضای به وجود آمده و میزان بالای رضایت مخاطبان را برای برنامه‌هایمان حفظ کنیم. در چنین صورتی این جایگاه برای رسانه ملی همچنان بی‌رقیب و شایسته خواهد ماند.

محمدرضا رسولی/ استاد ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی