زاگرس، دیواری مقابل ریزگردها

شیرین ابوالقاسمی در گفت‌وگو با ایرنا افزود: براساس بررسی‌های صورت گرفته بالاترین نرخ فرسایش جنگل‌های دنیا در مناطق جنگلی زاگرس ایران گزارش شده است و این پدیده، لزوم توجه بیشتر به این ذخایر زیست محیطی را دوچندان کرده است.

وی تصریح کرد که در حال حاضر بیش از 50 درصد از آب شیرین کشور در حوزه زاگرس مرکزی تولید می‌شود. زاگرس مرکزی حدود 32 میلیون هکتار از وسعت کشور را پوشش می‌دهد و می توان گفت که تولید آب شیرین در این منطقه، آن را به قلب تپنده کشور تبدیل کرده است.

به گفته ابوالقاسمی، حوزه زاگرس مرکزی دارای ویژگی‌هایی است که با هیچ کدام از اکوسیستم‌های کشور قابل مقایسه نیست.

وی تاکید کرد: درحالی‌که بیش از 15 رودخانه کشور از منابع آبی زاگرس مرکزی تغذیه می‌کند، نگاه‌ها در سطح ملی با توجه به خدمات اکوسیستمی جنگل‌های زاگرس نادیده گرفته می‌شود.

مدیر پروژه حفاظت از جنگل‌های زاگرس تصریح کرد که با توجه به شرایط اقلیمی مانند گرمایش زمین و ریزگردها توجه به نقش و اهمیت زاگرس بیشتر شده است.

وی تاکید کرد که در منطقه زاگرس مدیریت پایدار باید در اولویت کاری قرار گیرد و در مناطق شهری، روستایی و عشایری به سمت بهره‌برداری پایدار حرکت کرد.

مدیر پروژه حفاظت از جنگل‌های زاگرس تصریح کرد: حفاظت از محیط زیست طبیعی با اولویت معیشت پایدار در مناطق شهری، روستایی و عشایری از برنامه‌های پروژه زاگرس است.

وی توسعه کشاورزی پایدار را از دیگر اولویت‌های پروژه زاگرس دانست،

ابوالقاسمی افزود: استقرار برنامه کشاورزی پایدار در حوزه آبخیز راهبردی زاگرس، ظرفیت‌سازی شبکه‌های ذینفعان منطقه، مشارکت جوامع محلی، مدیریت کشاورزی و یکپارچه سازی حفاظت از تنوع زیستی در تمام منطقه زاگرس از اهداف این پروژه ملی است.

بخشی از رشته کوه‌های زاگرس که به عنوان زاگرس مرکزی انتخاب شده به طول 1500 کیلومتر، و در بعضی قسمت‌ها به پهنای 400 کیلومتر می‌رسد.

وسعت کل زاگرس نزدیک به 400 هزار کیلومتر مربع بوده که پروژه زاگرس در بخش کوچکی از آن واقع شده است.

16 استان کشور در محدوده کل رشته کوه زاگرس قرار گرفته‌اند که این محدوده تأمین کننده 40 درصد آب کشور است و 38 درصد جمعیت عشایر کوچ نشین ایران را در خود جای داده است.

بر اساس بررسی‌ها، در طول پروژه زاگرس 2 هزار و 372 گونه گیاهی شناسایی شده که 250 گونه بومی منطقه دناست.