قصه‌های پوراحمد

پوراحمد در ابتدا گفت که برای ورود به عرصه فیلمسازی مشوقی نداشته و حتی بابت طرح این موضوع می‌ترسیده. اما وقتی شروع کرد با خودش عهد بست که در 40 سالگی فیلمساز مهمی شود که شد. او در بخشی از مستند به مدرسه و خانه سریال قصه‌های مجید رفت و همراه مهدی باقربیگی قسمت‌هایی از آن را بازسازی کرد. پوراحمد در این مستند یادی هم از آوینی کرد و گفت که برای فوت چند نفر بسیار گریه کرده است. یکی پدرش، دیگری مرتضی آوینی و همچنین زاون قوکاسیان. از فیلم اتوبوس شب هم صحبت کرد که خسرو شکیبایی در آن حضور یافت.

رامبد جوان و موسیقی

رامبد جوان در برنامه ساعت 25 شبکه پنج گفت که در خانواده‌ای اهل موسیقی بزرگ شده است. پدرش نوازنده تار بوده و خودش از یک سنی در معرض موسیقی کلاسیک قرار گرفته و شنیده و به آثار شوبرت، بتهوون و شوپن بسیار علاقه‌مند است. او ادامه داد پس از آن به مدرسه موسیقی رفته و شروع کرده به زدن ساز و در کنارش تئوری موسیقی خوانده است. دورانی که با نواختن ویولن و گیتار کلاسیک نیز همراه شد. موضوعی که به گفته خودش سبب شده ریتم و هارمونی را بفهمد و در بیشتر آثارش بر اساس موسیقی بسیاری از موقعیت‌ها را برای فیلم یا سریال طراحی کند. او در باب موسیقی‌های خندوانه هم گفت که سعی می‌کند شادی را به نمایش بگذارد و مراسم شادی را برگزار کند. که این در موسیقی اجرا شده در برنامه نیز موجود است و در ریتم ذهنی تماشاگر تاثیر می‌گذارد.

علاقه عمومی به بازیگری

در شبی که امین تارخ مهمان برنامه چشم‌شب‌روشن بود، اکبر نبوی از او درباره علاقه فراوان مردمی برای حضور در عرصه بازیگری پرسید. تارخ هم یکی از مهم‌ترین عللش را میل به دیده شدن عنوان کرد و گفت که به دوره تاریخی یا منطقه جغرافیایی هم مرتبط نیست و به ذات انسان بازمی گردد. او در ادامه از میل بیشتر جوانان گفت و این‌که با وجود این میزان علاقه عمومی، تنها عده‌ای کمی بوده‌اند که در عرصه بازیگری ماندگار شدند و در ذهن ماندند. تارخ پس از پخش قسمت‌هایی از سریال بوعلی سینا وقتی اکبر نبوی از سن او هنگام بازی در این اثر پرسید، گفت که 31 بوده و سعی کرد بازی‌اش را با دوران مختلف سنی بوعلی سینا تطبیق دهد. صحبت از اهمیت بازیگری در دوران گذشته که شد، تارخ گفت در آن زمان فیلسوف بازیگر داشتیم و نمایش‌ها معمولا یک بازیگر بیشتر نداشت.

بازی در کنار معرف

جلال مقامی در برنامه سینما و دوبله از شبکه نمایش به بیان خاطراتش از دوران حضورش در عرصه دوبله پرداخت. او گفت که ورودش از طریق تئاتر دبیرستانی صورت گرفت. به این صورت که وقتی حیدر صارمی برای دیدن نمایش او و گروهش به مدرسه می‌رود، مقامی از او می‌خواهد که برای ورود به حوزه نمایش کمکش کند که صارمی نیز زمینه‌ساز حضورش در دوبله می‌شود. او از مرحوم احمد رسول‌زاده، شرافت، دوستدار و لطیف‌پور به عنوان مدیر دوبلاژهایی یاد کرد که با نقش‌های مناسب به شهرتش کمک کردند. او که فعالیت بازیگری هم داشته گفت که پس از سه سال حضور در حوزه دوبله، اولین فیلمش را در کنار حیدر صارمی یعنی همان معرفش انجام داد که باعث تعجب مقامی شد.