جهان‌بینی و ایدئولوژی !

شهید مطهری با تالیف مجموعه 7جلدی «جهان‌بینی توحیدی»، ساختار فکری خوبی به مخاطبان خود می‌دهد. مطالعه این مجموعه سودمند را به جوانان و دانشجویان عزیز توصیه می‌کنم.

اولین گام‌های مطالعه فکری باید محکم و دقیق برداشته شود تا انبوه اطلاعات بعدی در ساختار صحیح و سالمی جای خود را پیدا کند .

مطهری می‌گوید ایدئولوژی یعنی «چگونه بایدها» از دل جهان‌بینی یعنی «چگونه هست‌ها» بیرون می‌آید. از موارد اختلاف او با عبدالکریم سروش هم همین موضوع است.

سروش با نگارش کتاب «دانش و ارزش» گفت که ارزش‌ها از دل دانش‌ها بیرون نمی‌آید و چگونه باید‌ها ربطی به چگونه هست‌ها ندارد.

بعضی از مثال‌های این کتاب هم درست است، ولی انصافاً ربطی به ارتباط ایدئولوژی و جهان‌بینی ندارد!

آیا کسی که جهان را درست شناخت و توحید و نبوت و معاد را آن‌گونه که حق است فهم کرد، در رفتار و کردارش تأثیر نخواهد داشت؟ آیا زیربنای یک ایدئولوژی محکم الهی، یک جهان‌بینی واقعی و مبتنی بر فطرت او نیست؟

آیا مجموعه دستورات الهی مثلاً در حوزه اخلاق، می‌تواند از تحلیل و تفسیر درست و منطبق بر واقع جهان و انسان خارج باشد؟ حتما این‌طور نیست.

به سلیقه خودم یک بحث مدیریتی به این موضوع اضافه کرده‌ام!

شناخت و تحلیل درست، مستند و صادقانه شرایط سازمانی تا حد زیادی ما را به راه‌حل‌های درست و کارآمد هدایت می‌کند.

بزرگ‌ترین تهدید، زمانی است که آدم‌ها صداقت و فهم کارشناسانه را در تفسیر و تحلیل شرایط کنار می‌گذارند و تابلویی غیرواقعی و گمراه‌کننده برای تصمیم‌گیران ترسیم می‌کنند.

از این‌گونه جهان‌بینی‌ها و جهان‌شناختی‌ها، هرگز یک ایدئولوژی صحیح و مجموعه باید‌ها و راه‌حل‌های اثربخش و کارآمد بیرون نمی‌آید.