عصیان میلیتاریستی امریکا
اعلام آزمایش موشک قاره پیمای تائه پودونگ 2 با برد 3
هزار کیلومتر از سوی کره شمالی بازتاب های گسترده ای در منطقه داشت.
شاید در همین بدو امر بتوان گفت که آزمایش موشک قاره پیمای کره شمالی برای وادار کردن دولت امریکا به مذاکره با پیونگ یانگ بوده است زیرا حدود 5 ماه از برگزاری مرحله اول پنجمین دور مذاکرات شش جانبه پکن می گذرد؛ مذاکراتی که هیچ نتیجه ای در بر نداشته است .پیونگ یانگ دلیل بی نتیجه بودن مذاکرات شش جانبه پکن و توقف 5 ماهه آن را ادامه سیاست های خصمانه دولت امریکا علیه کره شمالی اعلام کرد. ضمن آن که پیونگ یانگ مدعی است دولت امریکا در 5 مرحله از مذاکرات شش جانبه فقط به دنبال گرفتن امتیاز از پیونگ یانگ بوده ؛ در حالی که حاضر به دادن کم ترین امتیازی به دولت کره شمالی نبوده است . اما در بخش دوم سناریوی آزمایش موشک قاره پیمای کره شمالی که به ادعای پیونگ یانگ می تواند چند ایالت از 50 ایالت امریکا را مورد هدف قرار دهد ، هدف پیونگ یانگ از طرح چنین آزمایشی البته به زعم امریکا ، خروج از انزوایی است که دولت کره شمالی در آن قرار دارد. چین نگران آنست که کره شمالی با در پیش گرفتن چنین رویکردی ، با توجه به ماهیت روابط رقابت آمیز چین و امریکا در حوزه آسیا پاسیفیک ، جز ایجاد تنشهای جدی و فراهم کردن زمینه جنگ واقعی ، دست آورد دیگری نخواهد داشت . در حالی که چین در حال طی کردن راهی است که به روشهای مسالمت آمیز بتواند ضمن حفظ حاکمیت ملی ، قلمرو سرزمینی خود را حراست کند. تایوان بخشی از خاک چین محسوب می شود که دولتمردان پکن برای تحت حاکمیت در آوردن آن هیچگاه جنگیدن را تجویز نمی کنند و معتقدند مرور زمان و تغییر شرایط وضعیت را به دلخواه چین تغییر خواهد داد. مسلما کره شمالی قبل از خطر کردن می تواند ابزار و اهرم مناسبی برای چین جهت گرفتن امتیاز از امریکا در شرایط مذاکره و هم اندیشی سیاسی در شبه جزیره کره باشد بنابراین کره شمالی تا زمانی که به عنوان یک ابزار و اهرم در دست چین باشد ، قدرت چانه زنی چین در مقابل امریکا برای حفظ منافع استراتژیک در آسیا بالا خواهد رفت . در غیر این صورت چین در مقابل عمل انجام شده قرار خواهد گرفت و محاسبه سود و زیان برای چین در شرایط ویژه بسیار دشوار خواهد بود. کره جنوبی و ژاپن به عنوان متحدان سیاسی امنیتی امریکا در حوزه آسیا پاسیفیک بدون فوت وقت و در یک واکنش سریع اعلام کردند که از مجموع امکانات نظامی دفاعی خود در همگرایی امنیتی با امریکا استفاده خواهند کرد. ژاپن تصریح کرد که از کشتی ها و سیستم های پیشرفته جهت نظارت بر تحولات شبه جزیره کره استفاده خواهد کرد و سئول نیز خاطرنشان کرد که از دادن هرگونه کمک اقتصادی و مالی به پیونگ یانگ خودداری خواهد کرد. ضمن آن که کیم دایه جونگ ، رئیس جمهور سابق کره جنوبی سفر خود به کره شمالی را به همان دلیل ذکر شده ، به تعویق انداخت . با وجود این ، کره شمالی آزمایش موشک قاره پیمای تائه پودونگ 2 را پاسخی به عملیات گشتی شناسایی (جاسوسی) دولت امریکا بر فراز سواحل کره شمالی قلمداد کرده و گفت ، تحرکات نظامی امریکا علیه پیونگ یانگ تا آنجا پیش رفته است که کره شمالی چاره ای جز نشان دادن واکنش از خود نداشت.... پیشتر اشاره شد که هدف کره شمالی از انجام آزمایش موشک قاره پیما ، وادار کردن امریکا به مذاکره با پیونگ یانگ بوده است اما بوش رئیس جمهوری امریکا با رد درخواست پیونگ یانگ هشدار داد که این راه صحیح برای معامله کردن نیست زیرا با پرتاب موشک قاره پیما نمی توان با دولت کره شمالی وارد مذاکره شد. با این حال بوش اعلام کرد، واشنگتن حاضر به ادامه مذاکرات شش جانبه در پکن با محوریت نقش چین است و سعی می کند دیپلماسی لازم را در این خصوص اتخاذ کند اما این فقط بخشی از تلاشهای دولت امریکا در قبال کره شمالی است . برخی مقامات خارج از هیات حاکمه امریکا نظیر جیمی کارتر رئیس جمهوری اسبق امریکا و ویلیام پری وزیر دفاع پیشین و برخی نومحافظه کاران ، نسخه حمله نظامی امریکا به کره شمالی را می پیچند و معتقدند تعلل امریکا در مقابل این اقدام کره شمالی ، پیونگ یانگ را در عزم خود جزم می کند اما امریکایی های عاقل تر مثل ریچارد لوگار رئیس کمیته روابط خارجی سنای امریکا معتقدند که امریکا علیرغم برخورداری از قدرت در تمام زمینه ها، در دو جبهه نمی تواند بجنگد. این تیپ از امریکایی ها، جنگ در افغانستان و عراق را استدلال می کنند که امریکا برخلاف انتظار ظاهر شد و نتوانسته است از پس بحرانهای بعد از جنگ برآید. این برداشت وجود دارد که کره شمالی اگر هیچ مشورتی را برنتابد و همچنان به راه خود ادامه دهد مطمئنا دولت امریکا عصیان میلیتاریستی خود را به رخ کرده شمالی خواهد کشید و تنها در همین صورت است که امریکا می تواند ادعا کند که می تواند جهان سرمایه داری را رهبری کند.
محمدمهدی غفاری
گفت و گو
