چرا استقلال برد

2 ـ مجید نامجو مطلق: نفوذ پرسپولیسی‌ها از عمق دفاع حریف است، اما استقلال این ناحیه را کاملا بسته بود. ضمن این‌که نبودن کمال کامیابی‌نیا هم تاثیر بسیاری در عملکرد آنها داشت. فضای جلوی پرسپولیس کاملا باز بود و استقلال نیز نهایت استفاده را از آن کرد.

3 ـ مهدی امیرآبادی:‌ استقلال بعد از گل اولی که خورد، بازی را مدیریت کرد. بازیکنان آبی‌پوش ثابت کردند که انگیزه در فوتبال خیلی مهم است. پرسپولیس در دربی هیچ‌ انگیزه و برنامه‌ای نداشت. آنها فکر می‌کردند که می‌توانند به استقلال هم خیلی راحت چند گل بزنند.

4 ـ هادی طباطبایی:‌ استقلال سعی کرد فضا را از حریف بگیرد و عمق خط دفاع را روی بازیکنان پرسپولیس بست. همین موضوع باعث شد روند حرکتی پرسپولیس بسیار کند شود، چراکه بازیکنان این تیم مجبور شدند به‌طور متراکم در این ناحیه بازی ‌کنند.

5 ـ جواد زرینچه: ‌استقلال مزد بازی جسورانه و نترس خود را گرفت. بازیکنان این تیم با این‌که گل اول را خوردند، اما فعل خواستن را صرف و بدون ترس بازی کردند. این نخستین مسابقه‌ای بود که پرسپولیس اینقدر سردرگم ظاهر می‌شد

6 ـ مهدی پاشازاده: پرسپولیس تمرکز لازم را نداشت و برعکس، استقلالی‌ها با تمرکز بازی کردند. قرمزها پس از این‌که گل اول را زدند، فکر کردند بازی تمام شده و باید به فکر گل‌های بعدی باشند.به همین دلیل هم زمانی که مشغول شادی بودند، دو گل دریافت کردند.

7 ـ محمد نوازی: منصوریان به جوانان اعتماد کرد و پاسخ آن را گرفت. به بازیکنان جوانی چون برزای، حقدوست، اسماعیلی، نورافکن، ذکی‌پور و قربانی تبریک می‌گویم. آنها از جان مایه گذاشتند.‌ ترکیب جوانی و تجربه
در نهایت به برد دربی منجر شد.

8 ـ حشمت مهاجرانی:‌ منصوریان تیمش را خوب ارنج کرد و درواقع جنگ مربیان را از برانکو برد. اعتقاد دارم که دفاع پرسپولیس باز بود و این تیم از غیبت کامیابی‌نیا لطمه خورد. پرسپولیس خیلی راحت فرصت بازیسازی را به استقلال داد و در مقابل آبی‌ها بسیار حساب شده بازی کردند.

9 ـ صادق ورمزیار:‌ پرسپولیس خیلی مغرورانه بازی کرد و پس از گل نخست رو به بازی فانتزی آورد. در مقابل هافبک‌های جوان استقلال بخوبی بازی فانتزی پرسپولیسی‌ها را مهار و از اشتباهات آنان بهترین استفاده را کردند و فاتح شهرآورد شدند.