اصولگرایی جامع نگر

رهبر معظم انقلاب اسلامی در دیدار کارگزاران نظام به نکاتی بس مهم پرداختند که بخشهایی از آن از ویژگی مبنایی برخوردار بوده و بخشهای دیگر با توصیه های کاربردی تناسب بیشتری دارد.

کد خبر: ۱۰۰۰۹۱

مهمترین بحث مبنایی در این قسمت تلاش برای تعریف دقیق و جامع از اصولگرایی است که دیربازی نیست در ادبیات سیاسی کشور ما رایج شده است.
در میان ویژگی هایی که رهبر معظم انقلاب اسلامی برای مفهوم اصولگرایی برشمردند، به نظر می رسد هسته ای ترین ویژگی اشاره به مفهوم استقلال همه جانبه کشور است.
امروزه بحث استقلال یکی از مباحثی است که تا به آن حد مهم شمرده شده که می تواند شاخصه ای برای بازشناسی حامیان واقعی ایران قلمداد شود.این مفهوم مهم در طول تاریخ معاصر ایران هم از مفاهیم رایج و مورد اذعان همه سیاسیون بوده است.
واقعیات تاریخی مبین آن است که کشور ما در دوران قاجار و پهلوی فاقد استقلال سیاسی بود ؛ چون مدیران طراز اول کشور را بیگانگان تعیین می کردند یا حداقل بر انتخاب آنان نظر داشتند و سیاست های کلی و اجرایی کشور ما تابعی از خواست های کوتاه مدت و درازمدت آنان بود ؛ استقلال اقتصادی نداشتیم ، چون اقتصاد ما (حداقل در دوران پهلوی ها) غرب محور بود و منافع اقتصادی ما با آنان گره خورده بود؛ استقلال فرهنگی نداشتیم ، چون فرهنگی که دولت پهلوی مبلغ آن بود، برآمده از دو مولفه غرب و باستان پرستی بود که تناسبی با فرهنگ بومی و مذهبی جامعه ما نداشت . همین گونه است بحث درباره منافع ملی و امنیت ملی ما که تعریف آن با محوریت غرب رقم زده می شد.
نبود تفکر استقلال طلب در دستگاه حکومتی پهلوی ، وابستگی های همه جانبه ای را رقم زد که امروزه باید مضرات آن را با تلاشی همه جانبه به دست نابودی سپرد. حضرت امام (ره) هم که تحولات شگرفی را در جهان امروز رقم زده است ، از شخصیت هایی بودند که تفکر عدم وابستگی را پرچمداری می کردند. تمرکز و تاکید بر عدم وابستگی یک فایده مهم را در حوزه سیاست داشته و خواهد داشت و آن ، نگرش مستقل به جهان و انسان و جستجوی راه برای تولید سبک زندگی تازه انسانی است.
بنابراین روشن می شود که چرا این مفهوم حالتی کانونی و بنیادین یافته است و این مفهوم کانونی درخصوص توسیع دایره شمول معتقدان به حاکمیت اسلام بر کشور و جمهوری اسلامی این فایده مهم را دربر خواهد داشت که با افزودن به هواداران نظام ، کشور ایران را در مقابل آسیبهای احتمالی مقاوم تر خواهد ساخت و از سوی دیگر راه را بر توجیهات احتمالی کسانی که به بهانه حفظ ایران در واقع به ایران خدمتی نمی کنند، خواهد بست . توجه این گونه به مفهوم اصولگرایی که با اتکائ بر مفهوم استقلال طلبی همراه با ایمان و هویت اسلامی ایران طراحی شده ، در صورتی که حالتی الگویی در کشور پیدا کند، خواهد توانست لزوم توجه به پیشرفت کشور را به گفتمان مسلطتر از قبل تبدیل کند.