چایهای دارچینی، گل محمدی و کاکوتی، همه لبریز و لب دوز و لبسوز، توی استکانهای کمرباریک دور طلا، چیده شده در سینیهای مسی بزرگ، روی دست چای برهای تر و فرز، تقس میشدند میان پیرها، جوانها، داش مشدیها، لوطیها و کارگرها که گوش میکردند به چهچهه قناریها یا بازار گرمی نقالی که جنگ رستم و اسفندیار را جان میداد یا ریش سپیدی که گلریزان گرفته بود برای تنگدستی.