آغاز انقلاب فرانسه

در اوایل سال 1789 م لویی شانزدهم ، پادشاه فرانسه با توجه به خالی بودن خزانه با اعلام نوعی حالت فوق العاده ، نمایندگان همه طبقات کشور را در مجمعی به نام مجلس طبقات گرد هم آورد اما از حضور مردم عادی در این اجتماع که با حضور اشراف و وابستگان دربار تشکیل شد ، جلوگیری کرد.

کد خبر: ۹۹۹۱۳

لویی شانزدهم در نطق افتتاحیه خود در 5 می 1789 م به جای این که وعده اصلاحات و تغییراتی را به نمایندگان بدهد و آنها را به طرح و ارائه پیشنهادهای اصلاحی ترغیب کند، فقط اظهار کرد که وظیفه مجلس ، مشورت و اظهارنظر برای حل مشکلات مالی کشور است و به دیگر سخن موظف است برای مالیات هایی که از طرف دولت وضع می شود به نام ملت صحه بگذارد. همچنین در این مجلس به آرای طبقه سوم و پایین اعتنایی نشد و این امر باعث اجتماع ضد سلطنتی آنان شد. از این رو آنها در تاریخ 20 ژوئن 1789 م سوگند یاد کردند که تا قانون اساسی فرانسه بر پایه های محکمی استوار نشده باشد ، از هم جدا نشوند. از این تاریخ ، انقلاب فرانسه وارد اولین مرحله خود شد و مجلس موسسان شروع به نوشتن قانون اساسی کرد. در این میان ظلم و ستم لویی شانزدهم باعث خشم مردم شد که در نهایت سر به شورش برداشتند. آنان به مخازن اسلحه دولت حمله ور شدند و مقداری توپ و تفنگ به دست آوردند و به طرف زندان باستیل که محل زندانیان سیاسی بود ، رفتند و آنجا را با خاک یکسان کردند. فتح باستیل که آغاز اصلی انقلاب کبیر فرانسه محسوب می شد، ضربه مستقیمی بود که توسط ملت بر حکومت استبداد وارد آمد. این حوادث تاثیر متعددی در فرانسه و حتی دیگر کشورهای مجاور ایجاد کرد به طوری که این انقلاب به عنوان مبدائ تاریخ معاصر این کشور به شمار می آید. گرچه انقلاب کبیر فرانسه با شعار فریبنده آزادی ، برابری و برادری آغاز شد ولی حاصل آن نه آزادی و نه عدالت بود و نه برادری و برابری . خفقان دوران حکومت رهبران انقلاب کبیر فرانسه از هر دورانی در فرانسه بیشتر و دامنه ظلم و بی عدالتی از هر زمانی گسترده تر بود. رهبران انقلاب فرانسه نه فقط آزادی و عدالت را برای هموطنان خود به ارمغان نیاوردند بلکه از تحمل عقاید یکدیگر هم عاجز بودند و حتی سر بسیاری از رهبران انقلاب به دست دوستان و همرزمان خودشان زیر تیغ گیوتین رفت .