در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
باخت با همه توان
اجازه بدهید ، امروز راپورت ندهم و در عوض با هموطنان خویش ابراز همدردی کنم و بگویم که قرار نبود این طور باشد که شد. حالا چه آنگولای محترم و دوست داشتنی را ببریم یا نبریم. بالاخره رسیده ایم به باخت.
باختن عیبی ندارد و تیمهای بزرگ و کوچک ، در سابقه شان به اندازه موهای سرشان باخت دارند اما باخت ما با آنها یک تفاوت کوچک دارد و آن این که ما بیش از آنچه باید از احساسات و وقت و پول و شعر و سرود و مهمتر از همه عرق ملی برای تیمی که همه توانش را به نمایش گذاشت و الحق کم فروشی نکرد ، هزینه کردیم . بضاعت تیم ما متاسفانه با رویاها و آرزوهای ما گره خورده و نمی توانیم رویاپردازی مان را از توانایی مان تفکیک کنیم و برای هر کدام به قدری که لازم است هزینه کنیم. بحث من هزینه مادی نیست . عرضم این است که عبرت بگیریم و بی خود غرور و ملیت و نام آوری و آرزوی قهرمانی را به تیم فوتبال یا هر تیم دیگری که از این سرزمین روانه عرصه های بین المللی می شود ، الصاق نکنیم . فردا روز خوب یا بد ، کسی نمی تواند افسردگی دسته جمعی برآمده از ناکامی های مکرر ورزشی را التیام ببخشد. باختن به خودی خود عیبی ندارد اما با همه توان باختن ، اشکالاتی به وجود می آورد که بسادگی نمی توان آن را رفع کرد. من فکر می کنم باید به طور کلی درباره ظرفیت های واقعی فوتبال کشورمان و رویاپردازی های مسوولان و مردم ، تفکیک عاقلانه ای صورت گیرد ، نه این که چنان هزینه کنیم که جبرانش از توانمان خارج باشد. از این که این شماره را چنین تلخ و جدی نوشتم ، از خوانندگان عذرمی خواهم.
راپورت خفیه
میرزاسیدعلی میرفتاح
میرزاسیدعلی میرفتاح
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
