فرار از گوانتانامو با مرگ

در نزد افکار عمومی جهانیان ، شاید کمتر نقطه ای بر روی کره زمین به اندازه پایگاه دلتا در ساحل جنوب شرقی جزیره کوبا ، موسوم به زندان گوانتانامو اینچنین بدنام و رسوا باشد.

کد خبر: ۹۹۲۴۶

البته شاید برخی زندانها در کشورهای استبدادی در شرایط بدتری به نسبت زندان گوانتانامو برخوردار باشند اما دولتهای این کشورها نیز هیچ یک به اندازه دولت امریکا خود را مدافع و حامی حقوق بشر در جهان معرفی نمی کنند. از این رو می توان پی برد که چرا اعلام خبر خودکشی 3 زندانی زندان گوانتانامو اینچنین نگرانی ها را در سطح افکار عمومی به دنبال آورده است . در آخرین تلاش برای خودکشی از سوی زندانیان گوانتانامو، دو تن از اتباع عربستان سعودی و یک تن از اتباع یمن جان خود را از دست دادند. بیش از این موارد متعددی از تلاش برای خودکشی از سوی بازداشت شدگان صورت گرفته بود که گویا هیچ یک منجر به مرگ نشده بود اما اکنون سه جنازه بر روی دست مقامات زندان مانده که اخبار آن درصدر توجه رسانه های گروهی در جهان قرار گرفته است . ژنرال آدام هریس ، فرمانده زندان گوانتانامو پس از انتشار این خبر تلاش کرد خودکشی سه زندانی را یک اقدام حساب شده از سوی جنگجویان افراطی علیه دولت امریکا در جنگ با تروریسم قلمداد کند. اما واقعیت های موجود زندان گوانتانامو سبب شده تا چنین ادعاهایی از سوی جامعه جهانی جدی گرفته نشود. حتی در استانداردهای جنگ سالاران امریکایی ، وضعیت زندان گوانتانامو «نگران کننده» است . جورج بوش ، رئیس جمهوری امریکا ماه گذشته پس از مدت ها مقاومت در مقابل خواست جامعه جهانی وعده داد که زندان گوانتانامو برچیده شود. این زندان حتی براساس قوانین قضایی حاکم بر خاک امریکا نیز اداره نمی شود. در حقیقت پایگاه دریایی امریکا در ساحل کوبا با این هدف برگزیده شد، تا اسرای طالبان و القاعده فارغ از هر گونه ضوابط قضایی و نظارت نهادهای بین المللی در شرایط بسیار بسته و محدود زندانی شوند. در طول سه سال گذشته تنها بازرسان صلیب سرخ جهانی توانسته اند بازدیدهای محدود از این اردوگاه انجام دهند و با زندانیان مصاحبه نمایند. بر طبق قوانین صلیب سرخ ، این گزارش ها محرمانه باقی خواهد ماند. در حال حاضر نام گوانتانامو با نقض حقوق بشر ، شکنجه روحی و روانی زندانیان ، توهین به مقدسات اسلامی و اخیرا نیز خودکشی زندانیان عجین شده است . به همین دلیل تعجب برانگیز نیست که یک سازمان حقوق بشری همچون سازمان عفوبین الملل که اغلب دیدگاه غربی ها از جمله امریکا در موضوع حقوق بشر را بیان می کند ، زندان گوانتانامورا با اردوگاه های کار اجباری اتحاد شوروی در زمان دیکتاتوری استالین ، موسوم به اردوگاه های گولاگ تشبیه کند. سازمان ملل متحد نیز برای نخستین بار نام امریکا را به دلیل عمل کرد این کشور در اداره زندان گوانتانامو برای نخستین بار در لیست کشورهای شکنجه گر قرار داد. حتی دادستان کل انگلیس ، که کشورش نزدیکترین متحد سیاسی - نظامی امریکا در جهان شناخته می شود و سربازان انگلیسی دوش به دوش سربازان امریکایی در عراق می جنگیدند ، چندی پیش خواستار تعطیلی زندان گوانتانامو شد. اکنون خودکشی 2 زندانی تبعه عربستان سعودی و یک زندانی تبعه یمن در زندان گوانتانامو ، توجه به این زندان را در صدر اخبار جهانی قرار داده است . شاید در روزهای آینده مقامات امریکایی برای کاهش خشم افکار عمومی جهانیان وعده های خود مبنی بر تعطیلی زندان گوانتانامو را تکرار کنند. اما آنچه مسلم است این که تکرار خودکشی زندانیان گوانتانامو با توجه به طولانی شدن مدت حبس و ناامیدی از محاکمات عادلانه دور از انتظار نخواهد بود.