دنبال چنین جایگاهی نبودم

بازی خوب نتیجه یک کار انفرادی نیست بلکه کارگردان، متن و نقش خوب بشدت تاثیر دارد. اگر همه این گزینه‌ها اتفاق بیفتد، شاهد موفقیت یک بازیگر خواهیم بود. خیلی‌ها بعد از 15 سال با یک اتفاق مسیر بازیگری‌شان عوض شده است. اگر خمیر مایه و استعداد وجود داشته باشد، با صبر و تلاش ان‌شاءالله این اتفاق می‌افتد. سینمای ما به گونه‌ای است که اگر کسی برای کاری پول بدهد، کل سینما در جریان قرار می‌گیرد. وقتی برای کار بعدی به او زنگ می‌زنند، بعد از سلام و احوالپرسی به او می‌گویند چقدر می‌دهی. هیچ کس نمی‌گوید بیا بازی کن و پول هم بهت می‌دهیم. اگر کسی به بازیگری علاقه دارد، این مسیر درستی برای ورود نیست. به نظرم با تحصیلات آکادمیک اعم از ثبت‌نام در آموزشگاه‌های معتبر یا ورود به دانشگاه، اگر فرد مستعد باشد اتفاق خوب برای او می‌افتد. البته شانس هم دخیل است. من خیلی‌ها را می‌شناسم که سال‌هاست زحمت می‌کشند، اما هنوز آن اتفاق برایشان رخ نداده است. درباره خودم هم باید بگویم جایگاه امروزم چیزی نبود که از اول به دنبالش بودم. تمام تلاش خود را می‌کنم اتفاقات بهتری برایم بیفتد. من یکسری نقش‌ها را کار کردم که متأسفانه آن‌قدر دیده نشد و تعداد کمی مخاطب داشت. بخصوص کارهای سینمایی که بعدها در رسانه خانگی پخش شد. اگر به اندازه یک استادیوم آزادی بروند فیلم را ببینند، اثر میلیاردی می‌شود. فرض کنیم در شبکه خانگی هم در بهترین حالت دو میلیون نفر فیلم را تماشا کنند که این میزان مخاطب غیرقابل مقایسه با مخاطب تلویزیون است. دوست داشتم آن کارها بیشتر دیده شوند.

او درباره سریال ماه و پلنگ هم گفته است: اگر درگیر رساندن سریال به پخش نمی‌شدیم و عجله صورت نمی‌گرفت، رتبه بالاتری می‌گرفتیم. متاسفانه آن طور که باید نشد. به طوری که سه ماه آخر تصویربرداری دو گروهه کار کردیم و فشار کار بالا رفت. روزانه حدود 15 ساعت کار می‌کردیم و خب خستگی به کار لطمه می‌زند. به هر حال می‌توانست کار در فضای آرام‌تری صورت بگیرد.