راهنمای Dishonored2

ابتدای هر مرحله یک hard Save انجام دهید. یعنی به جای ذخیره روی فایل قبلی، یک فایل ذخیره جدید بسازید. در این بازی، امکان انتخاب مرحله وجود ندارد و در صورت خرابکاری، فقط از راه بارگذاری hard saveهاست که می‌توانید جبران کنید.

مهارت‌های کروُ و امیلی را بجا استفاده کنید. کروُ مهارتی مانند Blink دارد که در سطوح بالاتر، زمان را متوقف کرده و توسط مهارت Possession هم می‌تواند دشمنان را از مکان خود منحرف کند. امیلی نیز مهارت domino را دارد که با ناکار کردن یک دشمن، چند نفر را از پا درمی‌آورد و Shadow Walk هم به وی اجازه می‌دهد بدون شناخته شدن حرکت کند.

در انتهای هر مرحله، پیشرفت خود را چک کنید تا مبادا از مسیر هدف دور شوید.

چک کردن پیشرفت در میانه مراحل نیز از اهمیت بالایی برخوردار است. حواستان باشد kill total که جمع کشته‌های شماست، از صفر بیشتر نباشد.

ارتفاع را فراموش نکنید! هرچه بیشتر از روی سقف‌ها سفر کنید، احتمال رویارویی‌تان با دشمنان کمتر می‌شود.

پیکرها را به سرنوشت نسپرید. دشمنان با بیهوش کردن نمی‌میرند. اما بعید نیست بعد از آن به کام مرگ فرو بروند. هر بلایی در حالت بیهوشی بر سر آنها بیاید، چه غرق شوند، چه کشته یا توسط bloodflies یا مگس‌های خونین خورده شوند، به پای شما نوشته می‌شود.

با هر دشمنی در نیفتید. هرچه دشمنان کمتری را بیهوش کنید، نگرانی کمتری از آنچه برایشان رخ می‌دهد، خواهید داشت. دشمنانی را از سر راه بردارید که واقعا مانع شما هستند. نیازی نیست همه مناطق را خالی کنید.

بعضی دشمنان را می‌شود کشت. سربازان ساعتی، مگس‌های خونین، موش‌ها، ماهیان، سگان گرگی و blood briarها را می‌توانید بدون نگرانی از تاثیر در نتیجه بازی از بین ببرید.

بهتر است تلاش برای اتمام بازی بدون کشتن دشمنان را بگذارید برای بار دوم. البته این ربطی به دستاورد «دستان پاک» ندارد و بیشتر برای استفاده بردن از اصل گیم است. راه‌های بسیاری برای تجربه این گیم و سناریوهای مختلف آن است و از آنجا که دست بازیکن در انتخاب این راه‌ها باز است، بهتر است دور اول را به تفریح گذرانده و حسابی از آن لذت ببرید و احتیاط کردن‌ها را بگذارید برای بار دوم که تسلط بیشتری روی مکانیک‌های گیم‌پلی داشته باشید.