غارت در غارت
20 اردیبهشت 1303 ه.ش اقبال السلطنه ماکویی در زندان رضاخان کشته شد. مرتضی قلی خان اقبال السلطنه از متنفذین و خوانین بسیار بانفوذ آذربایجان در دوره مشروطه و سالهای بعد از آن بود.
وی برای خود ارتش مستقل و کوچکی داشت و در منطقه آذربایجان به نوعی حکومت می کرد و از معدود خوانین آذربایجان بود که در همه حال دولت مرکزی رعایت قدرت و نفوذ او را می نمود. اقتدار اقبال السلطنه در دوره آشفته مشروطه و سالهای بعد از آن ، بیش از گذشته شد. اقبال السلطنه دارای اموال بسیار فراوان بود و میزان ذخایر و جواهرات و نفوذ وی از میزان جواهرات شاهان ایران نیز فراتر می رفت . خانواده وی از زمان نادرشاه جواهرات و نفوذ و طلای بسیار اندوخته بودند که همگی در اختیار اقبال السلطنه قرار داشت . این گنجینه که حاصل غارت مردم ضعیف بود ، سرانجام سبب مرگ اقبال السلطنه شد زیرا رضاخان پس از آن که قدرت یافت ، به اقبال السلطنه دست پیدا کرد و او را زندانی نمود. بعد از مدتی ، وی را به خاطر تصاحب اموال و جواهراتش کشت . بدین ترتیب ، اموالی که اقبال السلطنه از مردم غارت کرده بود ، به دست غارتگر دیگری افتاد. شهید آیت الله مدرس در مجلس پنجم رضاخان را به خاطر غارت اموال و جواهرات اقبال السلطنه ماکویی ، استیضاح کرد. شهید مدرس معتقد بود که اموال اقبال السلطنه باید به خزانه عمومی برود نه به جیب شخصی رضاخان (1303 ش)
گفت و گو
