کاش دنیا را ببینیم

کاش مدیران ورزش ما که سند زدن موفقیت‌ها را خیلی دوست دارند، این مراسم را می‌دیدند یا خبرش را می‌شنیدند تا بیاموزند که در ورزش اموری مهم‌تر و بالاتر از دعوا هم هست. آنها که با بی‌تدبیری خود آتش به خرمن ورزش می‌کشند، حتما نمی‌دانند که ورزش به جای آشوب، آرامش می‌خواهد.

مدیران ورزش ژاپن آنقدر عاقل هستند که بدانند ورزشکاران کشورشان چه آنها که مدال گرفتند چه آنها که ناکام ماندند، همه برای سرافرازی کشورشان تلاش کرده‌اند. اتفاقی که در ژاپن افتاد برای اهالی دلسوز ورزش ما فقط حسرت داشت. برخوردهای سلیقه‌ای آفت ورزش ما شده و مدیران به جای رصد آینده ورزش کشور، فقط سلایق و خواست و اراده شخصی خود را می‌بینند.

کاش دنیا را ببینیم و خوبی‌ها را انتخاب کنیم. کاش ببینیم ورزش دنیا با چه سرعتی به پیش می‌رود و اختلاف سلیقه‌ها چقدر از سرعت ما کم کرده و می‌کند. متاسفانه در سال‌های اخیر به گونه‌ای مدیریت کرده‌ایم که تعبیر مردم از مدیریت ما همان شعار معروف است که فقط قهرمان زنده را عشق است. کاش قدر قهرمان زنده را هم به اندازه لیاقتش می‌دانستیم.

رضا پورعالی

ورزش