مشاهیر ایرانی
برهانالدین محققتِرمذی: صوفی مشهور قرن هفتم قمری و شیخ و استاد مولانا جلالالدین بلخی است. عارفی آشنا به علوم ظاهر و باطن که در روم نظیر نداشت و از معارف صوفیانه و علوم طبی و حکمت آگاه بود. با وجود این فقط مجموعهای از گفتههایش با عنوان معارف گردآوری شده است.
تقیالدین فارسی: ابوالخیر محمد بن محمد معروف به تقیالدین فارسی ریاضیدان، منجم، پزشک، ادیب و شاعر ایرانی قرن دهم است. ویژگی کار او تلخیص نوشتههای خود و دیگران در قالب اثری جدید است. بیشترین و مهمترین آثار او در دانش ریاضی و نجوم است. از آثار او میتوان به انیس الاطبا، مغنی صغیر و... اشاره کرد.
گفت و گو
