اینستانما

مهرماه یادآور روز اول مدرسه است، همین...

اما نسل من در شادی آغاز مهر و مدرسه با یک اتفاق تلخ تاریخی مواجه شد تا مهر و مدرسه به نام جنگ آغاز شود. کابوس کودکی من درچنین روزی با حمله به شهرم آغاز شد، آن هم در شرایطی که در روز قبل زنگ مهر، کیف و کفش مدرسه‌ام را با شوق خریده بودم تا کلاس اول را آغاز کنم اما جنگ سوغات دیگری به نسل ما داد.

کابوس همیشه من جنگ بوده که هراس و زخم ناجوانمردی و البته عشق و ایثار را برایم به تجربه گذاشت. چند سال بعد از آغاز جنگ در پشت همین میز و نیمکت چوبی حمید عسگری، دوست کودکی من شهید شد تا صورت گرد با جوش‌های سرخ و لبخند مهربانش با تصویر بمب و خون برای همیشه یادگار ذهنم بماند. مهر و جنگ و هشت سال هجوم صدام ملعون، درد کمی برای ما و تاریخ ما نیست و هر وقت مهر می‌آید، سلام می‌فرستم به شهدایی که خود خواستند و تن را فدای وطن کردند. عشق هستند این مردمان شهید و سلام و صلوات مهر نثار آنها باشد. و خوشحال هستم که هنوز مهر هست و مدرسه...