تلویزیون، کانون مهربانی

نامگذاری خانواده برای این سیاست ملی و مهم نشان از اهمیت فوق‌العاده نهادی دارد که در تمام این سال‌ها به شکل ویژه‌ای توسط ایشان بر حفظ آن تاکید شده است. بند 2 این سیاست کلی درخصوص محور قرار دادن خانواده در کلیه قوانین، برنامه‌ها و سیاست‌های اجرایی و همچنین نظامات آموزشی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی است. همان‌طور که در چند سال گذشته و در بسیاری از فرمایشات ایشان اصلاح سبک زندگی به عنوان راهکار تشکیل جامعه پرنشاط و سالم مدنظر بوده است.

خانواده به عنوان اصلی‌ترین و کوچک‌ترین جامعه انسانی در ایران همواره مورد احترام بوده و در حفظ و اعتلای آن تلاش شده است.

این تلاش‌ها در تلویزیون به عنوان یکی از اصلی‌ترین نهادهای فرهنگ‌ساز جامعه عموما در این سال‌ها در برنامه‌های نمایشی به شکل ویژه‌ای اتفاق می‌افتد .مجموعه‌هایی که از دیرباز در ادبیات محاوره‌ای مردم به عنوان آثار خانوادگی شناخته می‌شود و همواره تلویزیون رویکردی خانواده‌محور داشته و با توجه به فعالیت‌های مخرب رسانه‌های غیرهمسو در این سال‌ها این نوع برنامه‌سازی توسعه‌یافته است.

برنامه‌هایی که با توجه به افزایش شبکه‌های سیما با ساختار ترکیبی و غیرنمایشی هم تولید می‌شود، زیرا وظیفه ذاتی تلویزیون به‌دلیل گستردگی جغرافیایی، تاثیر‌گذاری و زمان مناسبی که در اختیار دارد در نگاه اول ساخت و پخش برنامه‌هایی است که به این رکن مهم جامعه توجه داشته باشد.

تلویزیون رسانه‌ای است که به لحاظ ماهیتی و در همان ارتباط اول با کانون خانواده سر و کار دارد و رسانه‌ای امن و فراگیر است؛ به همین دلیل همواره حساسیت‌های بالایی درخصوص نوع برنامه‌سازی در آن وجود دارد. این نوع برنامه‌سازی در سال‌های اخیر از روش‌های سنتی فاصله گرفته و تمام ارکان و موضوعات خانواده را شامل می‌شود، به عنوان مثال در دو بند 15 و 16 به موضوع سالمندان و سلامت باروری و فرزندآوری در جامعه پرداخته شده که از موضوعات اساسی خانواده است و به وضوح می‌توان فعالیت‌های مثبت تلویزیون را در این دو حوزه مشاهده کرد.

با ورود مدرنیته شیوه‌های برخورد و مواجهه با موضوعات مربوط به اصلی‌ترین کانون زیستی بشر باید تغییر کند. این تغییر می‌تواند در تمام ساختارهای کشور ایجاد و تلویزیون به عنوان نهادی اثرگذار می‌تواند این تغییرات را به نمایش درآورده و جهت‌دهی کند. همچنان که سیاست‌های ابلاغی خانواده نشان می‌دهد با تمام هجمه‌ها و تهدیدها کماکان خانواده می‌تواند رکن اصلی جامعه ایرانی باشد. بسیاری از برنامه‌های تلویزیونی سال‌های گذشته رویکردی هوشمندانه نسبت به موضوعات و مضامین خانوادگی داشته‌اند و این نکته جدا از برنامه‌ریزی کلان رسانه‌ای به تعلق خاطر هنرمندان و برنامه‌سازان تلویزیون نیز بازمی‌گردد که بی‌شک از این پس به شکلی جدی‌تر پیگیری خواهد شد.

ایران سرزمین کرامت و مهربانی است. خصلت‌هایی که همه ما از جمع گرم خانواده آموخته‌ایم و بازهم خواهیم آموخت.

بهرنگ ملک محمدی