عراق و راه آینده

جواد المالکی بعد از معرفی از سوی ائتلاف یکپارچه عراق از سوی رئیس جمهور این کشور با تعیین مهلتی 30 روزه مامور تشکیل دولت شد.

کد خبر: ۹۴۰۳۱

مالکی در کنار الجعفری و دیگر مبارزان عراقی بعد از سقوط صدام یکی از معماران بنای عراق نوینی است که امروز در نیمه راه رسیدن به ثبات کامل و استقرار دولت دایم قرار گرفته است . نخست وزیر جدید در کنار راه پرفراز و نشیبی که در پیش دارد از حمایتی گسترده از سوی مردم عراق برای ایجاد ثبات کامل در عراق برخوردار است . المالکی قطعا با توجه به حضور در حاکمیت عراق بعد از صدام ، بخوبی می داند که حیاتی ترین اقدامات برای رسیدن به ثبات ، ایجاد امنیت ، خلع سلاح عمومی ، بازسازی ، معیشت و به طور کلی روند عادی سازی امور جاری مردمی است که بعد از حذف صدام گرفتار ترورهای هدایت شده از سوی اشغالگران - که در جهت تامین منافع آنها در عراق است - بوده اند. به طور قطع عراق با ثبات و استقرار دولت دایم و قوی می تواند در نهایت به پایان اشغالگری بینجامد ، هرچند این روند نیز به صورت مرحله ای انجام بگیرد. بدین شکل که در مرحله اول اشغالگران مجبور به تغییر استراتژی نظامی و ترور به استراتژی سیاسی باشند که زمزمه این تغییر در آستانه تشکیل دولت جدید عراق در سفر ماه گذشته رایس به عراق به گوش رسید. وقتی رایس به موضوع اشتباهات تاکتیکی امریکا در عراق اذعان کرد در حقیقت اشاره ای بود در جهت تغییر سیاست فعلی امریکا در عراق که هدایت آن را پنتاگون در دست دارد و اگر به درستی این سیاست کالبد شکافی شود چه بسا به دلیل ارتباط قبلی خلیل زاد با گروه طالبان و الزرقاوی در جریان افغانستان ، بتوان به ریشه برخی ترورهای خشن در عراق و حامیان این حرکتهای غیرانسانی دست یافت که با تشکیل دولت جدید ، این سیاست بناچار از سوی اشغالگران مجبور به این چرخش یعنی تغییر استراتژی نظامی و ترور به استراتژی سیاسی منجر خواهد شد که زمینه خروج اشغالگران خواهد بود. آنچه این روند را تسریع می کند ایجاد وحدت ملی و ارتباط عمیق دولت با مردم است که نهایتا زمینه آن با توجه به فراز و نشیب های سیاسی قبلی در عراق کاملا مشهود است و تنها تدبیر و ظرافت سیاسی در امور از سوی دولت ، پارلمان و رئیس جمهور می تواند تحقق عینی آن را نیز فراهم سازد و این راه مناسب آینده عراق است . اشغالگران نیز به این چشم انداز معترفند و لذا حمایت آنها از حاکمیت نوین عراق بیانگر نیاز آنها به این شرایط برای تغییر استراتژی در عراق است که نهایتا می تواند به پایان اشغال و ایجاد عراقی آزاد و مستقل بینجامد.