نـقـره برای پهلوان کم بود

کمیل قاسمی راه سختی را تا فینال داشت، اما مردانه این راه را پیمود. از کشتی با کوری یارویس کانادایی و گودا عبدالمطلب مصری تا پتریاشویلی گرجستانی مردانه جنگید تا به دلاگنف آمریکایی رسید و در 32 ثانیه آنقدر به او بارانداز زد که به هم بافته شد. ضربه فنی امتیازی، مزد دلاوری این جوان برومند بود تا در نیمه‌نهایی 5 دقیقه و 28 ثانیه کمتر کشتی بگیرد.

این کشتی‌های مردانه او را به فینال رساند. پهلوان جویباری ما اما خسته به فینال رسید. پدرش دیروز می‌گفت قرعه سخت، نفس‌اش را گرفت. خسته‌اش کرد. به اصطلاح اهالی کشتی، بدنش خالی کرد. او خسته به فینال رسید تا در برابر طاها آکگول از ترکیه قرار بگیرد.

او همه را قاطعانه برده بود؛ اما کمیل نفسش را در فینال برید. شکست 3 بر یک در برابر این حریف نامدار و کشتی‌بلد، نقره را به گردن کمیل انداخت. کمیل دومین نقره سنگین‌وزن کشتی آزاد ایران در تاریخ المپیک را دریافت کرد؛ اما او روی سکو، آشکارا از این مدال ناراضی به نظر می‌رسید. مردم جویبار مانند قهرمانی حسن یزدانی، این بار برای نقره کمیل تشویق کردند تا نشان دهند قدر زحمت پهلوان دیارشان را می‌دانند.