غروب نابغه

حمید سوریان در شرایطی در المپیک ریو طی دو مبارزه برابر حریفانی از ژاپن و قزاقستان تن به شکست داد و آخرین دقایق حضورش در دنیای قهرمانی را رقم زد که دیدن تصاویر افتادن او روی تشک مسابقه و حاشیه رقابت از فرط خستگی و درماندگی، دل هر ورزش دوستی را به دردآورد و همان قصه قدیمی که چرا بزرگان ورزش ما بموقع از دنیای قهرمانی خداحافظی نمی‌کنند و به عبارت درستی به تاریخ مصرف خداحافظی توجهی ندارند! و این که آفتاب دنیای قهرمانی خیلی زود لب بام می‌رسد و باید قبل از غروبش، بروی...

سوریان نابغه کشتی ایران که از سال 2005 به عضویت تیم ملی درآمد، در همه این سال‌ها چنان یلی نستوه با وجود تمام پستی و بلندی‌های معمول دنیای قهرمانی، خودش را حفظ کرد و در نهایت ریو 2016 را وعده گاه خود برای وداع تعیین کرد؛ غافل از این که جبر گذر عمر اجازه نخواهد داد او با شکوه، چهار گوشه تشک را ببوسد و برود و حتی خستگی امانش نداد که حتی تشک را ببوسد و یک جمله گفت «حیف که بد تمام شد!»

چنین سرنوشتی را قبلا بزرگانی همچون علی دایی، علیرضا دبیر و حتی به نوعی مهدی مهدوی‌کیا و رسول خادم هم تجربه کرده‌اند و امیدواریم این تجارب روزی نصب‌العین قهرمانان ما قرار گرفته و آن طور که شایسته است، با دنیای قهرمانی وداع کنند.

سوریان در حالی با همه افتخاراتش رفت که غیر از معدودی افراد مغرض و ناآگاه که به او بی‌مهری کردند، بیشتر علاقه مندان به ورزش به او دست مریزاد گفتند؛ قهرمانی که تا چند صباحی دیگر همراه با فرنگی‌کاران به تهران بازمی‌گردد و باید عزتمندانه با او برخورد کرد، به عبارتی بر سر دست بیاورندش چون هنوز مرد است!

بنا: من مقصرم، نه سوریان

سرمربی تیم ملی کشتی فرنگی گفت: سوریان در ده ماه گذشته دلاورانه زحمت کشید و بارها وزن کم کرد، اما در نهایت آن چیزی که می‌خواستیم، رقم نخورد.

محمد بنا درخصوص وضعیت حمید سوریان و در پاسخ به این مسأله که به نظر می‌رسد فشارهای چند ماه اخیر و دیر سهمیه گرفتن این فرنگی‌کار را اذیت کرده است، گفت: صددرصد همین طور است. بالاخره همه این مسائل تأثیرگذار بوده است. برای خود من هم تعجب‌برانگیز بود. سوریان با تمام این فشارها، در دو سه ماه اخیر سعی کرد شرایط بدنی‌اش را برگرداند و خوب شود. اتفاقا شرایط بدنی او خوب شده بود. سوریان قبلا یک بار به نماینده ژاپن باخت و البته یک بار هم پیروز شده بود، اما همیشه با ژاپنی‌ها در این چند سال اخیر مشکل داشت. این بار همه فکر می‌کردند فرنگی‌کار ژاپنی یک حریف ضعیف است، اما او قوی نشان داد تا فینال هم بالا رفت.

سرمربی تیم ملی کشتی فرنگی ادامه داد: به ‌نظرم اگر حمید اشتباه نمی‌کرد، مقابل این حریف برنده می‌شد. ضمن این که تا قبل از فینال، این سوریان بود که نزدیک‌ترین رقابت را با این حریف ژاپنی داشت. تعجب می‌کنم چرا شرایط بدنی سوریان باز هم به همان شکل قبل برگشت. متأسفانه باید قبول کنیم شرایط سنی تأثیرات خود را می‌گذارد. سوریان 12 سال است برای تیم‌های ملی زحمت می‌کشد و بزرگ‌ترین و پرافتخارترین کشتی‌گیر‌ حال حاضر کشور است. دوست داشتم اگر او می‌خواست کارش را تمام کند، این کار را با طلای دومش در المپیک انجام بدهد که متأسفانه نشد.

بنا عنوان کرد: در همه چیز مقصر خودم هستم. سوریان مقصر نبود. او در ده ماه گذشته به‌صورت شبانه‌روزی دلاورانه زحمت کشید و بارها ده کیلوگرم وزن کم کرد، اما در نهایت آن چیزی که می‌خواستیم، رقم نخورد.

امید توفیقی

روزنامه نگار