تقدیم به پسر نجیب این فوتبال

آن‌قدر در زندگی سختی کشیده بود که تمرین‌های فوتبال را تحمل کند. روزی که برای اولین بار به تمرین پرسپولیس رفت، به خودش گفت من باید کنار این همه بازیکن بزرگ بازی کنم؟ او شاید آن روز باور نمی‌کرد با گذشت زمان، به بزرگ‌ترین بازیکن همین تیم تبدیل می‌شود. پسر نجیب فوتبال ایران، دینش را به پرسپولیس ادا کرد و تنها بازیکنی شد که پول خوبی برای ترانسفرش به حساب پرسپولیس ریخت. کسب جام برترین بازیکن فوتبال آسیا سال 2003 هم باعث نشد او برای فوتبال ایران ناز کند. او هیچ وقت پرسپولیس و تیم ملی را به هم نریخت و از باشگاهش، سهم‌خواهی نکرد، حتی آن روز که مجبورش کردند در روز خداحافظی‌اش 115 دقیقه کنار زمین گرم کند. آن روز هم نجابتش اجازه نداد خلاف میل هواداران عمل کند. دقیقه 115 وارد زمین شد، در همان 5 دقیقه بهترین نمایش را ارائه داد و بعد غریبانه خداحافظی کرد تا بغضش 24 ساعت بعد، در برنامه 90 بشکند و دل هواداران فوتبال ایران را به درد آورد. پسر نجیب این فوتبال، دیروز شمع 39 سالگی زندگی‌اش را فوت کرد تا وارد چهلمین سال حیاتش شود. این روز شیرین را به او تبریک می‌گوییم و آرزو می‌کنیم فوتبال ایران روزگاری به دست مهدی مهدوی‌کیا، وحید هاشمیان، جواد نکونام، این بازیکنان بااخلاق و نجیب بیفتد که فوتبال اروپا را تجربه کرده‌اند و می‌توانند فوتبال ما را به مسیری تازه هدایت کنند.