یورو، کمتر از حد انتظار

نقطه قابل تامل رقابتهای امسال یورو این است که حتی تیم‌های صاحب‌سبکی مثل آلمان که در جام‌جهانی گذشته گام‌های موثری در جهت پیشرفت فوتبال برداشته بودند برای این‌که در دام فوتبال تخریبی و دفاعی دیگر تیم‌ها گرفتار نشوند، از روش‌های حریفانشان استفاده کردند.

یورو 2016 به ما گفت انتظار این‌که در آینده‌ای نزدیک سبک‌های جدید تری از فوتبال ببینیم یک انتظار نابجا است. طیف وسیعی که به دنبال جام و نتیجه هستند در چند سال گذشته تلاش‌های زیادی کردند که نبض پیشرفت فوتبال را قطع کنند و اتفاقا موفق هم بودند.

شما می‌بینید در لیگ برتر انگلیس تیمی مثل لستر قهرمان می‌شود یا در کوپا آمریکا، تیم ملی شیلی با یک تاکتیک تخریبی مقابل آرژانتین به موفقیت می‌رسد. مثال بارز دیگر در لیگ قهرمانان اروپاست که اتلتیکو مادرید با اتکا به شیوه‌های دفاعی تا فینال بالا می‌رود و رئال مادرید اگر قهرمان می‌شود به این خاطر است که در بازی پایانی از همان شیوه اتلتیکو برای مقابله با این تیم استفاده می‌کند.

در همین رقابتها، شما در چهره چهار تیم راه یافته به فینال نشانه‌هایی از نمایش سبک‌های امیدوارکننده برای آینده نمی‌بینید. در مقابل نقطه مثبت این تورنمنت موفقیت تیم‌هایی است که از روح همبستگی بالایی برخوردار هستند. تیم‌هایی نظیر ولز، ایسلند، ایتالیا، پرتغال، فرانسه و آلمان با اتکا به همین روح همبستگی تیمی خود را از دیگر تیم‌ها متمایز کردند و در ادامه هم همین ویژگی نقش بالایی در معرفی تیم قهرمان خواهد داشت.

مجید جلالی

سرمربی تیم پیکان