محیط‌بانان ایستاده می‌میرند

انجام وظیفه محیط‌بانان رنگ و بوی جرم می‌گیرد، اما راه فرار برای شکارچیان غیرمجاز باز است. همه این شرایط دست به دست هم داده است تا محیط‌بانان و جنگلبانان سهم شان از تلاش برای حفظ محیط‌زیست گلوله باشد و تهدید، سختی باشد و دلنگرانی .

شهادت محمد دهقانی، پرویز هرمزی و منوچهر شجاعیان در روزهای اخیر گواهی است براین ادعا و این که محیط‌بانان امنیت جانی ندارند و اگر خوش شانس باشند مانند هادی جلالی، محیط‌بان پناهگاه حیات‌وحش شادگان بعد از درگیری با شکارچیان غیر مجاز86 ساچمه دربدنشان به یادگار می‌ماند و باید ماه‌ها برای اثبات جانباز شدنشان این در و آن در بزنند.

محیط‌بانان درایران ایستاده می‌میرند، اما آسان، ؛چراکه حفاظت از محیط‌زیست در کشورمان هیچ وقت جدی گرفته نشده است. این را از تعداد محیط‌بانان کشورمان می‌توان حدس زد که برخلاف افزایش مشکلات زیست‌محیطی هیچ وقت به روز نشده است . مناسب نبودن تجهیزات محیط‌بانان نیز این غفلت را فریاد می‌زند، زیرا در نبود تجهیزات مناسب آنها خیلی دیر از حادثه مطلع می‌شوند و ناچار باید برای انجام ماموریت سینه شان را سپر کنند. همه این کمبودها دست به دست هم داده است تا محیطبانان به سیبلی برای شکارچیان غیر مجاز بدل شوند.

با این حال هستند افرادی که هنوز فکر می‌کنند بهبود شرایط محیط‌زیست کشور با یک سری شعار و برگزاری همایش حل و فصل می‌شود، اما مشکل محیط‌بانان کشور زمانی برطرف می‌شود که شکارچیان غیرمجاز بدانند محیط‌بانان نماینده سازمان حفاظت محیط‌زیست هستند . اما در شرایطی که محیط‌بانان به کمترین امکانات دسترسی دارند و بسیار پیش آمده که شکارچیان به محیط‌بانان در راه مانده برای رفع مشکلات شان کمک کرده‌اند نمی‌توان انتظار داشت محیط‌بانان به‌عنوان نماینده قانون جدی گرفته شوند.

مهدی آئینی

جامعه