بازی بی‌نشاط

ما در مهار سرویس‌های پرشی تیم برزیل که با اعتماد به نفس بالایی نواخته می‌شد، ضعف داشتیم و این مشکل نزدیک بود در مسابقات انتخابی المپیک کار دست ما بدهد. نمی‌دانیم لوزانو برای این نقیصه چه خواهد کرد اما امیدواریم تا بازی‌های المپیک فکری برای این قضیه بشود و شاید با بازگشت فرهاد قائمی که دیروز از بیمارستان مرخص شد، ساعدرسانی و توپ‌گیری تیم ترمیم شود ولی ازیاد نبریم که در مسابقات اخیر مقابل کانادا، فرانسه و لهستان باز دچار لغزش در دریافت توپ‌های اول بودیم.

نمی‌خواهم لیگ جهانی را خیلی مهم جلوه دهم و مثل همیشه اعتقاد دارم اگر قرار است چهارم یا ششم شویم، با جوان‌ترها هشتم یا دهم شویم باز ضرر نکرده‌ایم، در مسابقه با برزیل تیم ما در دفاع روی تور هم بد ظاهر شد و دیدیم‌ لوکاس ساتکمپ بارها اقدام به زدن آبشار کرد و دفاع نشد و قدرتی‌زن‌های تیم برزیل والاس و لوکارلی هم قدرت‌نمایی کردند. در تیم ایران شهرام محمودی باز هم یکه‌تاز بود، اما او هم در فقدان توپ‌رسانی و عدم به کارگیری مداوم از سرعتی‌زن‌های تیم شکوه مسابقات پیشین را نداشت، حالا با توجه به بازی بامداد دیشب با آمریکا باید به انتظار آرژانتین بنشینیم، تیمی که از لحاظ فردی به هیچ وجه در حد و اندازه آمریکا و برزیل نیست اما تاکتیک خوبی دارد و نیز یک مربی سرشار از تجربه به نام خولیو ولاسکو که چهار چشمی تیم ایران را زیر نظر دارد. تعارفات را کنار بگذاریم، ولاسکو سودای شکست تیم ایران را دارد هرچند از لحاظ فردی بازیکنان ما برتر از سباستین سولی، دکه کو، راموس و... هستند و نباید این مسابقه را ببازند. بازی ایران ـ آرژانتین ساعت 4 بامداد فردا در ریودوژانیرو برگزار خواهد شد.

جمشید حمیدی

کارشناس والیبال