این شهاب بزرگ

پلیس جوان و تب سرد و مدار صفر درجه و از آن‌طرف، شمعی در باد و بچه‌های ابدی و محیا. آمد و آمد تا رسید به سوپراستار، درباره الی، جدایی نادر از سیمین، حوض نقاشی و حالا هم که «فروشنده» اصغر فرهادی. یک حرکت اصولی، حساب‌شده؛ گویا با راه و نقشه قبلی. حسینی نه به مانند بعضی از تازه‌ از راه رسیده‌های همدوره‌اش یکشبه سودای ره صدساله داشت و نه در پول و شهرت غلتید و خود را با نقش‌های شبیه به هم تکرار کرد. او همه چیز را به زمان سپرد و فقط تجربه کرد؛ هر روز در قالب یک شمایل و شخصیت جدید. میان نقش او در «حوض نقاشی» تا «جدایی نادر از سیمین» فرسنگ‌ها فاصله است. همه این شواهد و نشانه‌ها مویدی است بر این ادعا که او هراس و ابایی نداشته و ندارد از تجربه کردن و چالش‌افکنی.

موفقیت یکشبه به دست نمی‌آید. هیچ‌کس بهتر از خود شهاب حسینی نمی‌داند که چه ریاضت‌ها کشیده و چه مرارت‌ها دیده تا جایزه بهترین بازیگر جشنواره کن را بگیرد. حسینی سریال به سریال و فیلم به فیلم قد کشیده و بزرگ شده تا به امروز، که بی‌گمان یکی از بهترین بازیگران سینما و تلویزیون است و افتخاری را رقم زده ماندگار، در حد یک آرزو و رویا برای هر آکتور و هنرپیشه‌ای.

می‌گویند که هر کس نان دلش را می‌خورد و درست می‌گویند. کسانی که شهاب حسینی را از نزدیک می‌شناسند بارها و بارها اذعان داشته‌اند بر خصوصیات بارز اخلاقی‌اش. او نه در چاه غرور افتاده و نه در گرداب شهرت گرفتار شده. خانواده‌دوست است و زندگی خصوصی آرامی دارد. اهل جار و جنجال هم نیست. کس خاطرش نمی‌آید که خبر منفی‌ای از او رسانه‌ای و عالمگیر شده باشد. همه از او تعریف می‌کنند و خاطرش را می‌خواهند. همین زندگی بی‌حاشیه، نعمت تمرکز را به او ارزانی داشته است تا با تفکر و طمانینه و شور و مشورت نقش برگزیند و پیشنهاد بپذیرد.

شهاب حسینی تا به امروز یک طریق صحیح و اصولی را در بازیگری پیموده و نشان داده که می‌خواهد در این عرصه ماندگار شود، که شده است البته. او حتی به مانند برخی بازیگران که خاستگاه تلویزیونی دارند و از این رسانه، جوانه زده و رشد کرده‌اند نه تنها برای قاب کوچک تاقچه بالا نمی‌گذارد و در مرداب پزهای روشنفکری دست و پا نمی‌زند که هرگاه نقش مناسب و گیرایی به او پیشنهاد شده، درنگ را جایز ندانسته و مشتاقانه آمده است تا دیداری تازه کند با مخاطبان قاب جادویی. نشانه‌اش هم می‌شود سریال‌های «شوق پرواز» یدالله صمدی و «سرزمین کهن» کمال تبریزی.

شهاب حسینی حالا جزو بزرگان است. او به افتخاری دست یافته که هیچ بازیگر ایرانی تا به امروز نرسیده بود. حالا باید نگاه ویژه‌تری به او داشت و امیدوار بود تا مبادا از مسیر درستی که تا به امروز آمده، به جاده خاکی بزند. شهاب حسینی دیگر از بزرگان است. این مهم را البته به آسانی به دست نیاورده؛ ریاضت کشیده و مشقت‌ها به جان خریده برای بزرگ شدن و بزرگی کردن و ان شاءالله بزرگ ماندن.

محسن محمدی - رادیو و تلویزیون