نیازی به گزارش دیگران ندارم!

چه شد که به برنامه خندوانه رفتید؟

سه‌شنبه هفته گذشته بود که آقای رامبد جوان زنگ زدند و من هم قبول کردم به این برنامه بروم، چون خندوانه را می‌دیدم و دوستش دارم.

شما همیشه جدی هستید به خاطر همین کسی تصور نمی‌کرد به خندوانه بروید. فکر می‌کنید این‌که تخته آوردند و شما دفاع خطی را کشیدید، شوخی متعادل بود؟

دقیقا. به نظرم آنها برایم ارزش قائل بودند که چنین کاری کردند. به هر حال خواستند تا از خودم دفاع کنم. این برنامه هم که زنده است و مخاطب عام دارد. به نظرم خیلی هم خوب بود.

می‌گویند قرار است فصل بعد با سپاهان کار کنید، درست است؟

فعلا چیزی معلوم نیست. همان‌طور که گفته‌ام، از تیم‌های شهرستانی سه پیشنهاد دارم، ولی اولویت برایم کار در تهران است.

اسم این تیم‌ها را می‌گویید.

نه. فعلا بهتر است اسمی از تیمی نیاورم. ولی هدفم این است که بتوانم وضعیت خط دفاعی فوتبال ایران را سر و سامان بدهم تا خط دفاعی تیم ملی هم درست شود.

دوست داشتیم نظر شما را درباره عادل فردوسی پور بپرسیم.

عادل به هر حال همکار ماست.

کارش را قبول دارید؟

21 سال از تاسیس شبکه سه می‌گذرد. من از روز اول در این شبکه بودم و عادل هم یک سال بعد از من آمد. ولی یک چیز می‌گویم و امیدوارم توهین به همکارها تلقی نشود.

چه چیزی؟

نمی‌دانم شاید این ایراد من باشد. وقتی بازی‌ها را از تلویزیون می‌بینم، فرقی نمی‌کند گزارشگر چه کسی است، بنده صدای تلویزیون را می‌بندم!

واقعا؟

بله و امیدوارم کسی از این حرفم ناراحت نشود و برداشتش توهین نباشد. بنده چون خودم در شرایطی هستم که گزارش می‌کنم، بعد از 21 سال تحقیق و مطالعه دیگر نیاز نمی‌بینم کسی برای من گزارش کند. نیازی نیست کسی برایم بگوید این چی شد و آن چی شد. معمولا صدای تلویزیون را می‌بندم.

یعنی از گزارش‌های کسی خوشتان نمی‌آید؟

من گزارش‌های عادل فردوسی‌پور، پیمان یوسفی و سیانکی را دوست دارم.

گزارش‌های خیابانی را چطور؟

گزارش‌های ایشان را هم چرا. ببینید معمولا همکاران رسانه‌ای از ما درباره دیگر گزارشگرها می‌پرسند. آخرش هم تیتر را در همین باره می‌زنند. همه همکارها برای من محترمند ولی همان طور که گفتم گزارش‌های عادل، یوسفی و سیانکی را دوست دارم.

دابسمش‌هایی هم که برای شما ساخته شده، بسیار جالب است. خودتان این دابسمش‌ها را روی گوشیتان دارید؟

من خیلی از این دابسمش‌ها را دیده‌ام. اصلا هم ناراحت نمی‌شوم. اتفاقا آنها را دوست دارم و در تلفن همراهم نگه می‌دارم. هفت هشت دابسمش خوب را گلچین کرده‌ام و شاید به جرات بگویم بالای صد بار دیده‌ام. از قول من بنویسید که این دوستان واقعا هنرمند هستند و اصلا هم بنده ناراحت نمی‌شوم. صدای مرا که تقلید نمی‌کنند بلکه بازی می‌کنند. به نظرم پدیده زیبا و جذابی است.