ترک های 14 چریک باصفا و صمیمی
پس از درج گزارشی با عنوان بازماندگان سالخورده طایفه 14چریک ، یکی از خوانندگان فهیم «جام جم» به نام آقای غلام عباس بهرامی، مطلبی درباره پیشینه تاریخی ایل قشقایی برایمان ارسال کرده اند
حدود سالهای 1300تا 1310، تعدادی از چادرنشینان ایل قشقایی و از جمله «چهارده چریکها» که برای گذراندن قشلاق به خوزستان می آیند، منطقه وسیعی از دشت هفتکل 90کیلومتری اهواز را خریداری می کنند و در آن به دامداری و کشاورزی مشغول می شوند.
حوالی سال 1320با کشیده شدن دامنه جنگ جهانی دوم به ایران و ورود انگلیسی ها و هندی ها به ایران و همچنین هفتکل ، حفاری چاههای نفت آغاز می شود. ترکهای قشقایی نیز در حومه و اطراف این منطقه یعنی هوره نمره 2گزین و طوفشیرین سکنی می گزینند.
شهر هفتکل با سرعت غیرقابل تصور رشد می کند و گسترش می یابد. بچه های ترکهای قشقایی از سال 1328یا 1329در دبستان فروردین به کلاس می روند و آنها که بخوبی با درس و مشق آشنا می شوند، با جدیت تمام درس می خوانند.
اولین دیپلمه ها سال 1340از دبیرستان بسیار زیبای رودکی هفتکل فارغ التحصیل می شوند.
زمزمه اعزام به خارج بین دیپلمه های هفتکل می پیچد و عده زیادی برای تحصیل به خارج از کشور می روند. ترکهای قشقایی که زمانی به دامداری و کشاورزی علاقه داشتند و به آن عشق می ورزیدند، آرام آرام از آن فاصله می گیرند.
چماقها و تفنگها را برزمین می گذارند و قلمها را به دست می گیرند و پرچم علم و معرفت برافراشته می شود. به مرور شرکت نفت جمع می شود و از هفتکل می رود.
این شهر بسیار زیبا و رویایی با همان سرعتی که درست شد، تخریب می شود و از میان می رود و از آن همه زیبایی چیزی نمی ماند. پیرمردان و پیرزنان هفتکل که جوانی خود را با خاطرات خوش در این محل سپری کرده اند، کمتر حاضر می شوند خانه و کاشانه خود را رها کنند و از آن خارج شوند.
در عین حال ، جوانان ترکهای قشقایی که برای تحصیل به خارج رفته بودند، اغلب برگشته اند و با همکاری و همفکری دیگر اقوام و فامیل خود نه تنها در خوزستان و سایر شهرهای ایران در دانشگاه ها، بیمارستان ها، سازمان ها و ادارات دولتی و غیردولتی مشغول کارند ولی آنها هیچ گاه زادگاه خود یعنی هفتکل را فراموش نکرده اند و در هر جا که باشند بعد از فوت ، جنازه شان را به هفتکل منتقل می کنند.
ترکهای چهارده چریک ، رسم گذشتگان سلف خود را فراموش نکرده اند؛ اما دلاوری ، پایمردی ، انسان دوستی و صمیمیت را با شرایط و امکانات روز تطبیق داده اند و برای کمک و دستگیری از نیازمندان ، موسسات خیریه و صندوق های قرض الحسنه دارند و مهمترین آن خیریه حضرت ابوالفضل ع قشقایی های مقیم اهواز است که یک مجتمع فرهنگی و اقتصادی است و نقش بسیار مهمی در روابط میان ترکهای قشقایی دارد.
ترکهای قشقایی خوزستان از جمله چهارده چریکها روابط بسیار صمیمی و نزدیک با یکدیگر دارند و تجلی آن در عزاداری ها و عروسی ها بخوبی نمایان است.
به راه انداختن دسته های عزاداری و در نهایت کمکهای نقدی و جنسی به صاحب عزا یکی از سنتهای بسیار پسندیده است تا صاحب عزا شرمنده پذیرایی از عزاداران نباشد. در عروسی های ترکهای قشقایی مقیم خوزستان نه تنها اقوام درجه یک بلکه تمامی دعوت شدگان به جای کادو، پول نقد به عروس و داماد می دهند تا مایحتاج خود را بخرند.
از دیگر رسوم بسیار زیبا و دیدنی ترکهای قشقایی و چهارده چریکها، مراسم دید و بازدید ایام نوروز و سیزده به در است که در حقیقت نوعی فراخوان به حساب می آید. همه آنها بیش از 5هزار نفر یکجا جمع می شوند و پس از دید و بازدید با لباسهای محلی ، رقص محلی بسیار زیبایی را اجرا می کنند که تحسین همگان را برمی انگیزد.
غلام عباس بهرامی 
