خورشیدِ برجام!

یا رخ نموده ا‌ست، خورشیدِ برجام؟

این نور بالا زد چشم‌ها را

گو آفتابا! یک‌ذرّه آرام!

بابِ تعامل صد شکر وا شد

با گفتمانی شد مُحتسِب رام

تا بر لب آورد لبخندِ شیرین

تلخی به سر شد، شیرین شد ایام

تا حُسنِ نیت از خود نماییم

جامی شکستیم در اوّلین گام

شحنه به لبخند تائیدمان کرد

نقشِ«اوکی» داشت انگشتِ ابهام!

شیوه عوض شد، ما را از آن پس

سودا نپختیم از باده خام

ما پا‌ک بازان با پاکسازی

میخانه‌مان را کردیم حمام

تُرشی گرفتیم در داخلِ خُم

نسکافه دادیم در داخلِ جام

دور تنش‌ها آخر به سر شد

هی رفت و آمد پیغام و پسغام

از شدّت افتاد اِعمالِ تحریم

از حدّت افتاد اجرای احکام

گر فحشمان داد،داد از سرِ مهر!

گر حدّمان زد، زد بهر اِکرام!

توی تعامل امری طبیعی‌است

گه‌گاه تیپا، گه‌گاه دشنام!

السّاعه دیگر بی‌باده مستیم

تا سرخوشیم از آمار و ارقام

در باغ و بستان، ما خیل مستان

سرگرمِ دستان، از صبح تا شام

چالاک و چُستیم هنگامِ گفتار

بی‌حال و سُستیم در وقتِ اقدام

تا در جهانیم، افتادگانیم

یا زین‌ورِ بام، یا زان ورِ بام!

سعید سلیمان‌پور ارومی
جام جم