قهرمانی به نام آرش

برای ساخت این انیمیشن یک تیم 20 نفره به مدت دو سال و نیم کار کرده‌اند. این مجموعه بیش از 150 شخصیت اصلی و فرعی و فضا‌سازی‌های متعدد دارد.

این مجموعه از کودکی آرش شروع می‌شود با بزرگ شدن او همراه می‌شویم تا آخرین اپیزود که آرش تیر را رها می‌کند. آرش در فضای جنگ بین ایران و توران توسط خرداد و خورشید بزرگ می‌شود. وی از کودکی، توانایی و شجاعت خود را در عرصه‌های گوناگون به اثبات می‌رساند. براساس افسانه‌ها، آرش در فضای جنگ زیر نظر پدرش خرداد و پهلوان پیریار بزرگ می‌شود و علاوه‌بر توانایی بدنی، به ارزش‌های اخلاقی و صفات وارسته دست می‌یابد.

افراسیاب، پادشاه توران مرز میان ایران و توران را به رها کردن تیری وامی‌گذارد. تیر را در نهایت آرش پرتاب می‌کند که در ناباوری تا آن سوی جیحون می‌رود و بر تنه درخت گردویی می‌نشیند. آرش جان خود را در تیر می‌کند و...

آرش همچون سوپرمن یا بتمن شخصیتی با توانایی‌های فیزیکی عجیب و غریب نیست؛ پرواز نمی‌کند، سنگی به اندازه یک خانه را بلند نمی‌کند، اما براستی هوشمند، جسور و البته بی‌ادعاست و در این که برای برآوردن خواسته مردمان دو سرزمین جان خود را بدهد ابایی ندارد.

ماجراهای این مجموعه به گونه‌ای در‌هم تنیده شده که مخاطب را در طول مجموعه با خود همراه می‌سازد. این نکته که داستان از تولد و کودکی آرش آغاز می‌شود او را برای مخاطب کودک باور‌پذیر‌تر می‌کند. اکشن و هیجان داستان کار به اندازه‌ای است که مخاطب کودک و نوجوان را جلب می‌کند. شاید تنها نکته این سریال زبان سنگین دیالوگ‌های آن باشد که تا حدی برای مخاطب کودک و نوجوان امروزی سنگین است. طراحی شخصیت‌ها نیز به سبک ایرانی است که نکته مثبتی به شمار می‌آید.

کاویان‌راد، کارگردان این مجموعه می‌گوید تا به امروز در کارهای خود به‌دنبال فرهنگ عامه بودم؛ در قصه‌های کهن، چه در ضرب‌المثل‌های ایرانی، ولی این کار که درباره ایران‌باستان است ویژگی‌ها و گرافیک‌ خاص خود را دارد. در کارهای قبلی که در دست داشتم نگاهم عمدتا فانتزی و همراه با شوخی بود، اما این دوره که در آرش به آن می‌پردازیم جنگ اوست و موضوع آن پاسداری از مرزهای ایران است، خیلی جای شوخی نیست، اما از بعد تخیل در طول داستان از عناصری مثل دیو استفاده شده است یا گل‌های نیلوفری که به نوعی آرش را در بزرگ‌شدن همراهی کنند فانتزی کار را قوت می‌بخشد. مخاطب کودک به دنبال یک ابرقهرمان است که پوسترش را توی اتاقش بزند. حال اگر این شخصیت را فیلمسازان وطنی به او ندهند، جای آن را با قهرمانان «کشتی کچ» پر می‌کند.