گنجینه تصویری

دیدن دوباره این آثار که بعضا مربوط به دهه اول 60 و حتی قبل از انقلاب است این مهم را می‌رساند که مستندسازی ما در این چند دهه چه رشدی داشته و چه فراز و نشیب‌هایی را طی کرده است و آیا اصلا مستندسازی ما در مقام مقایسه با آثار گذشته پیشرفتی داشته است یا نه؟ دیدن دوباره این مستندها علاوه بر جذابیت ذاتی که در اثر گذشت زمان پدید آمده است، می‌تواند مرجعی قابل اعتنا برای کسانی باشد که درباره آن موضوع تحقیق می‌کنند. نگاه کنید که این آثار تا چه اندازه برای مخاطبی که آن وقایع را از نزدیک لمس نکرده و تنها در رسانه‌های مکتوب آن را خوانده می‌تواند جذاب باشد. یعنی همان ویژگی قابل اعتنایی که تنها آثار مستند از آن برخوردار هستند و گذشت زمان هر چه بیشتر عیار واقعی آن را آشکار می‌کند.

خصوصا مستندهای قدیمی که به هر دلیلی در طول این سال‌ها امکان پخش نیافته‌اند، خود به خود می‌تواند هر مخاطب علاقه‌مندی را پای گیرنده‌های تلویزیون بنشاند. این که مسئولان شبکه مستند مصمم هستند از گنجینه آرشیو صداوسیما استفاده بهینه‌ای کنند و آنها را در معرض دید مخاطبان این گونه آثار قرار دهند، حقیقتا جای تشکر دارد.

دو: نکته دیگری که می‌خواهم به آن اشاره کنم، کم و بیش بی‌ارتباط با موضوع بالا نیست. این شب‌ها شبکه نمایش سریال قدیمی و معروف خانه کوچک را با آن دوبله جذابش روی آنتن برده است. نکته‌ای که در درجه اول بسیار به چشم می‌آید کیفیت خوب تصویر این اثر قدیمی است که یکی از دلایل نوشتن این مطلب کوتاه است. با وجود این که سریال محصول چند دهه پیش است ولی کیفیت تصویری مثال‌زدنی دارد. برخلاف بسیاری از آثار سینمایی و تلویزیونی ما که متاسفانه از این نظر هیچ کاری روی آنها صورت نگرفته است یا اگر توسط شرکت‌هایی در خارج از صداوسیما انجام شده آن‌قدر کم بوده که در برابر انبوه تولیداتی که در آرشیوهای مختلف در معرض خطر هستند، به نظر می‌رسد هنوز در ابتدای راه هستیم.

واقعیت این است یک اثر قدیمی با کیفیت تصویری مطلوب به مراتب تاثیرگذارتر از اثری است که کیفیت تصویری آنچنانی ندارد. بسیاری از مستندهای قدیمی که از شبکه مستند پخش می‌شوند این مشکل را دارند که به لحاظ تصویری چندان که باید مطلوب نیستند که البته به‌نظر می‌رسد به خاطر فرمت تلویزیونی‌شان گریزناپذیر باشد، اما وقتی یک فیلم سینمایی مربوط به دهه 60، 70 و حتی 80 کیفیتی که باید، ندارند آن وقت موضوع فرق می‌کند.

تصحیح و اصلاح بسیاری از کپی‌های سینمایی و حتی تلویزیونی می‌تواند گنجینه آثار تصویری ما را غنی‌تر کند و به ماندگاری آن هم کمک کند.

مهدی غلامحیدری / دبیر قاب کوچک