درود بر شاه خائن !

الیوم ، اول بهمن ماه است. بد ندیدم خارج از چارچوب معمول هر روز ، به اصطلاح اهل سینما ، یک «فلاشبک» مختصری به دوران انقلاب و خاطرات مبارزات و مبارزان آن ایام بزنیم که با اجازه شما می زنیم.

کد خبر: ۸۶۲۷۳

علی الله. خودتان رگه های طنزش را پیدا کنید. «طنز در انقلاب» یا «طنز انقلاب» خودش می تواند مبحث مبسوطی باشد که عجالتا در اینجا مجالش نیست . فعلا به 2 خاطره قناعت بفرمایید:
1- در دوران مبارزات انقلاب ، معمولا انقلابیون بر روی دیوارها می نوشتند: «مرگ بر شاه». رئیس یکی از شهربانی ها به مامورانش دستور داده بود شبانه بروند توی کوچه و خیابان و هرجا که مرگ بر شاه نوشته شده ، با اسپری روی مرگ را خط بزنند و به جایش بنویسند: «درود». بعضی از پاسبان ها که سواد چندانی نداشتند و در عوض ترس و وحشت داشتند ، شبانه با شتاب و عجله اقدام به اطاعت امر مافوق خود کرده بودند. صبح روز بعد که هوا روشن می شود ، مردم روی بعضی از دیوارهای شهر می بینند ، نوشته شده است : «درود بر شاه خائن».
توضیح واضحات : برخی از پاسبان ها عجله داشتند، به بقیه شعار کاری نداشتند!
توضیح و اضافات : عجله کار شیطان و رژیمهای شیطانی است.
2- یکی از شاعران انقلابی کاشان ، مطلبی در مذمت رژیم پهلوی گفته بود که نیروهای ساواک ، او را کت بسته می برند برای پذیرایی لازم. گویا در جایی از شعر یا متن خود اظهار تبری کرده بوده از این که در مدح خانواده شاهنشاهی چیزی بسراید و به این شعر ناصرخسرو قبادیانی در نوشته اش استناد کرده بوده است که :بیت اختیاری :
من آنم که در پای خوکان نریزم
مر این قیمتی در لفظ دری را
در ساواک ، به زبان خوش کابل و باتوم مجبورش می کنند عکس این مطلب را بنویسد. آن غریب «در کف شیر نر [یا خر] خونخواره» نیز می گوید چشم. کاغذی جلویش می گذارند و او از حرف خودش چنین به نفع (!) شاه برمی گردد: بیت اجباری :
من آنم که در پای خوکان بریزم
مر این قیمتی در لفظ دری را
توضیح خراب : بیخود ساواکی ها به بروبچه های مبارز و اهل تظاهرات انقلابی ، «خرابکار» نمی گفتند. مثلا همین شاعر موردنظر ، طوری شعر «ناصرخسرو» را خراب می کند که خود رژیم پهلوی هم خراب شود.
نکته مخرب : هرچه فکر می کنم ، می بینم خود (نگارنده) نیز با این توضیح بیخود ، خراب شدم. برید کنار که سر کسی خراب نشم !....