پیـاده بـه سوی عشق

با این حال، بعضی روزها و بعضی از نقاط این جهان، همه حساب و کتاب‌های معمول برای سفر را به هم‌ می‌ریزد. برای ما ایرانیان، بعضی اماکن مذهبی آنچنان عزیز و قابل احترام است که دیگر سرما و گرما، سختی و موانع مسیر و کمبود امکانات به چشم نمی‌آید. اربعین و پیاده‌روی خاص آن چند سالی است که دل‌های بسیاری از شیعیان را هوایی کرده است. جهانگردی این هفته‌، به جست‌وجوی اماکن دیدنی یک کشور نمی‌پردازد؛ بلکه حال مردمانی را وصف می‌کند که در پی یافتن چیزی فراتر از سرگرمی‌های عجیب و بناهای مدرن هستند. در پیاده‌روی اربعین با توصیه‌هایی که برایتان به رشته تحریر درآورده‌ایم همراه شوید!

پیاده‌روی اربعین به اذعان بسیاری از رسانه‌های خبری که به پوشش این مراسم می‌پردازند، بزرگ‌ترین اجتماع و راهپیمایی مسالمت‌آمیزی است که برگزار می‌شود. طبق آمارهای ارائه شده، در سال گذشته نزدیک به 20 میلیون نفر در این مراسم شرکت کردند که این خود نشان از استقبال زیاد مردم است. اگر شما هم مشتاق این سفر معنوی هستید، به این نکات توجه کنید:

راهپیمایی اربعین در واقع طی مسیری از نجف تا کربلا است؛ البته برخی مردم عراق، از قبایل مختلف، گاهی از بغداد یا حتی بصره راهی کربلا می‌شوند. فاصله شهر نجف تا ابتدای شهر کربلا
حدود 80 کیلومتر است که معمولا زائران این مسافت را در سه روز و دو شب طی می‌کنند. هنگامی که در مسیر راه می‌روید، ستون‌های زیادی به چشمتان می‌خورد که تا انتهای راه ادامه دارد. تعداد این ستون‌ها، 1452 عدد است که دقیقا به فاصله‌ی 50 متر از هم قرار گرفته است و هر 20 ستون یک کیلومتر است. این ستون‌ها نشانه خوبی برای فهمیدن مسافت باقیمانده و راه مناسبی برای قرار گذاشتن افراد یک کاروان یا مردمانی است که به صورت گروهی راهی عراق شده‌اند. ذکر این نکته از آن جهت مفید است که بر اساس تجربه زائرانی که سال‌های گذشته این مسیر را طی کرده‌اند، به علت حجم بالای جمعیت، امکان گم کردن همراهان وجود دارد. البته جای نگرانی نیست چون همان طور که گفتیم می‌توان از طریق این ستون‌ها یا حمل پرچم‌های یکرنگ از این مساله جلوگیری کرد.

از آنجا که باید مدت زمان قابل توجهی را صرف پیاده‌روی کرد لذا حواستان به بارهایی که با خود می‌برید، باشد. به‌عنوان مثال داشتن یک کوله‌پشتی سبک توصیه می‌شود. همچنین استفاده از کفش‌ راحت از ملزومات سفر است. خود مردم عراق اغلب با دمپایی راه می‌روند اما شاید این مورد برای ما چندان راحت نباشد. گرچه نیروهای امدادی و به‌ویژه چادرهای هلال‌احمر ایران در طول مسیر وجود دارد اما همراه داشتن داروهای اساسی مانند داروی سرماخوردگی و موارد دیگر لازم است.

نگران خورد و خوراک خود نباشید! آنجا تا دلتان بخواهد موکب‌ها (هیات‌ها یا همان ایستگاه‌های صلواتی خودمان) وجود دارد که انواع غذاهای گرم و سرد را طبخ می‌کنند. عراقی‌ها که خود را میزبان زائران امام حسین(ع) و حضرت ابوالفضل می‌دانند برای برقراری آرامش و آسایش مسافران از هیچ کاری دریغ نمی‌کنند؛ از ماساژ پاهای خاکی و تاول‌زده زائران گرفته تا ترتیب دادن جای خواب و مکان استراحت. با این حال اگر بار اولتان است و می‌ترسید که با این شرایط سازگار نشوید لذا یک کیسه خواب با خود ببرید.

در طول مسیر، آنتن‌دهی موبایل گاهی با مشکل روبه‌رو می‌شود با این حال حتما موبایل و شارژر آن را همراه داشته باشید. در برخی موکب‌ها، تقریبا هر یک کیلومتر، در کنار جاده، پنل‌های 15 یا 20 عددی برق قرار داده شده است که زائران می‌توانند با استفاده از آنها دستگاه خود را شارژ کنند.

کسانی که تجربه سفر در این روزها را داشته‌اند، بیان می‌کنند که وضعیت سرویس‌های بهداشتی در طول مسیر مناسب است. گویا با وجود جمعیت زیاد، سرویس‌های بهداشتی (حمام و توالت) به صورت مرتب توسط خادمین تمیز می‌شود.

شاید با خود بگویید هر چه سریع‌تر مسیر 85 کیلومتری را طی کنید و به مقصد برسید، اما این کار منطقی نیست. حتما در طول مسیر هرگاه که احساس نیاز کردید، در یکی از موکب‌ها - که کم هم نیست - استراحت کنید.

خوب است بدانید امسال شرایط ویژه‌ای برای سفر زائران به عراق برای شرکت در مراسم راهپیمایی اربعین ترتیب داده شده است. تهیه روادید و باقی ماندن بیشتر از شش ماه از اعتبار گذرنامه لازم است وگرنه مانع عبور شما از مرز می‌شوند.

نرکس انصاری