آخرین تمرینهای تیم ملی فوتبال در سایه حمایت فوقالعاده مردم مکزیک
پلک
کوچولوی کنجکاو
پاورچین پاروچین بدون اینکه کسی بویی ببرد از اتاق بیرون زده، حیاط را گز کرده و خودش را رسانده به کوچه. نترسیده، هول به دلش راه نداده، خطر کرده و زده به دل زندگی.
این کودک نوپای کنجکاو، تصویر دیروز همه ماست که نترس بودیم و دلیر، اهل خطر کردن بودیم و کنجکاو. آن وقتها عزم کاری میکردیم کسی جلودارمان نبود، هرچند بزرگترها به ما میگفتند خرابکار و فضول، اما حباب شجاعتمان چه زود ترکید و کنجکاویمان چه زود تمام شد و چه تلخ که جایش را داد به احتیاطهای ناشی از ترس و دلهرههای دائمی. فصل بیآلایشی چه زود تمام میشود، مثل لحظههای پرکنجکاوی این کوچولو که به همین زودیها کسی بغلش میگیرد و او را مینشاند درون اتاق.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
اگر VAR بود دو بار اخراج میشدم!
گفت و گو
