هم کینگ‌کونگ، هم گودزیلا

در حقیقت، در هر دو داستان کینگ‌کونگ و گودزیلا، خیلی وقت‌ها آدم‌ها به عنوان کاراکتر منفی و خبیث ماجراها معرفی می‌شوند. در بین این دو هیولای دوست‌داشتنی، گودزیلا موقعیتی سیاسی‌تر دارد. در حالی که کینگ‌کونگ هیولایی است که توسط آدم‌ها اسیر و از یک جزیره عقب‌افتاده به تمدن بشری آورده می‌شود تا تبدیل به یک برده شود، گودزیلا هیولایی خفته در اعماق آب‌های اقیانوس است که به واسطه یک آزمایش هسته‌ای از خواب چند هزار ساله‌اش بیدار می‌شود. از همین رو، منتقدان سینمایی مجموعه فیلم گودزیلا و کاراکتر او را وحشت ژاپنی‌ها از جنگ هسته‌ای معرفی کردند. کمپانی ژاپنی توهو که خالق اصلی گودزیلا محسوب می‌شود.

در فاصله سال‌های 1954 تا 2005 تعداد 32 فیلم سینمایی براساس این شخصیت تولید کرد. صنعت سینمایی آمریکا در سال 1998 نسخه دوباره‌سازی شده و انگلیسی زبان این فیلم را تهیه کرد. حاصل کار چیزی نبود که تماشاگران انگلیسی‌زبان را راضی کند. به همین دلیل، قسمت‌های بعدی آن ساخته نشد. دو سال قبل هالیوود، یک بار دیگر به سراغ این کاراکتر رفت و نسخه احیا شده دیگری از ماجراجویی‌های گودزیلا را ارائه داد.

اما کینگ‌کونگ حضور محدودتری روی پرده سینما داشته است. اولین‌بار داستان ماجراجویانه کینگ‌کونگ در سال 1933 به صورت فیلمی سینمایی درآمد. صنعت سینما تا چند دهه بعد به سراغ این داستان نرفت. سال 1974 برای دومین بار داستان کینگ‌کونگ راه خود را روی پرده سینما باز کرد. این فیلم با استقبال تماشاگران همراه شد و فروش بالایی در جدول گیشه نمایش کرد.

با این حال، این نسخه اقتباسی وفادارانه از داستان اصلی کینگ‌کونگ نبود و از این جهت، شباهت زیادی به نسخه اصلی سال 1933 نداشت. پیتر جکسون، فیلمساز استرالیایی‌تبار سینما که نسخه اصلی کینگ‌کونگ از فیلم‌های مورد علاقه‌اش بوده است، در سال 2005 نسخه خود را از این داستان کلاسیک کارگردانی کرد. فیلم او اقتباسی وفادارانه از داستان و نسخه اصلی کینگ‌کونگ بود، اما نتوانست انتظارات تهیه‌کنندگانش را فراهم کند و فروش زیادی در سینماهای کشورهای مختلف جهان نکرد.