یک فنجان احساس

گاهی این دردها نیست که باعث رنج ما می‌شود، فکر‌های منفی است که همه چیز را بدتر می‌کند.

دلم که می‌گیرد، به خودم وعده‌های خوب می‌دهم، از همان وعده‌های خوبی که سال هاست به امید تحقق‌شان تقویم را خط‌خطی
می‌کنم.

ای مهربان‌ترین! به ما بیاموز دل آدمی عصاره وجود توست، دلی را نشکنیم.

سرنوشت ما توسط کفش‌هایی که پوشیده‌ایم رقم نمی‌خورد، بلکه به قدم‌‌هایی که بر‌می‌داریم وابسته است.

یاد بگیریم هیچ‌گاه یک روز خوب را با فکر کردن به یک دیروز بد هدر ندهیم.

گفتی می‌آیی و یاد اخبار هواشناسی افتادم که لذت باران‌های بی‌هنگام را از بین می‌برد.

وجودمان گاهی چقدر گرم می‌شود به یک دلخوشی کوچک، به یک «من هستم»، به یک «کجایی»، به یک سلام و به یک دیدار.

قضاوت در‌باره اشتباهات دیگران آسان است، پی بردن به خطاهای خودمان دشوار.

آینده‌ای بساز که گذشته‌ات جلوی‌ آن زانو بزند.

چشم‌ها بی‌فایده‌‌اند وقتی ذهن کور باشد.

هر چقدر هم سن‌مان زیاد باشد، زمانی که غصه داریم دوست داریم مادرمان کنارمان
باشد.

«دوستت دارم» هدیه‌ای است که هر قلبی فهم گرفتن‌اش را ندارد، قیمتی دارد که هر کسی توان پرداختش را ندارد و جمله‌ای کوتاه است که هر کسی لیاقت شنیدنش را ندارد.

کار نیکی که برای دیگران انجام می‌دهید‌وظیفه نیست، بلکه نوعی لذت است که برای شما سلامتی و آرامش خاطر به ارمغان می‌آورد.

اثر انگشت ما از قلب‌هایی که لمس‌شان کردیم هرگز پاک نمی‌شود.

تجربه نام مستعاری است که بر خطاهای خود می‌گذاریم.

محال است آدمی بتواند چیزی به دست آورد که خود هرگز نبخشیده است.

همه امور مهم به دست کسانی انجام پذیرفته است که از آرزوهای بزرگ خود دست نکشیده‌اند.

گاهی به تماشای سحر بروید تا با همه وجود باور کنید که آفتاب بی‌گمان خواهد دمید.

می‌بینی هوای دلتنگی‌ام را‌؟ نسبت عجیبی دارد با زاویه نگاهم. در دسترس چشمانم که باشی هوا خوب است، دور از دسترس نشو که باران
می‌گیرد.

بازی زندگی یک بازی انفرادی است، اگرخودتان عوض شوید، همه اوضاع و شرایط عوض می‌شود.

اگر قطره‌ای آب درون دریاچه‌ای بیفتد، هیچ اثری ازآن نمی‌ماند، اما اگر همین قطره روی برگی افتد، روی آن خواهد درخشید، پس بهترین مکان را انتخاب کنید تا بدرخشید.