پلک
شورشیرین
سر تراشیدهاش وجنات یک دانشآموز را به او داده و کتاب زیر بغلش یعنی این که باسواد است و اهل مطالعه. ولی بازیگوش است، این از چشمهای سیاه او از پشت قاببندی انگشتهایش پیداست؛ گویی میخواهد عکس عکاس را بگیرد و درچارچوبی خیالی قاببندی کند.
این بازیگوشیها را اگر از یک کودک بگیری دیگر چیزی باقی نمیماند، کودکی است و شیطنت، نهراسیدن و خطر کردن. شور کودکی شیرین است، مثل یک آبنبات عسلی که گوشه دهان آب میشود و نرم نرمک کام را شیرین میکند.
گفت و گو
