چالش‌های افزایش قیمت‌ آب

به بیان بهتر با رشد قیمت آب نمی‌توان جلوی مصرف بی‌رویه آن را گرفت و این امر ابزاری پرقدرت برای صرفه‌جویی نیست. این راهکار در کشورهای پیشرفته نیز رد‌شده است و آنها بیشتر روی فرهنگ‌سازی مصرف تاکیددارند.

البته ممکن است رشد قیمت تاثیر حداقلی روی مصرف آب، آن هم در خانوارهای کم درآمد داشته باشد که این اثر نیز کوتاه مدت بوده و بعد از آن افراد برای رفع نیازهای خود مجبور به پرداخت آب بها هستند و در نهایت نیز به قیمت‌های جدید عادت می‌کنند.

اما درنهایت افزایش قیمت آب در شرایط فعلی که مردم فشار زیادی را به‌دلیل رکود تورمی تحمل می‌کنند به‌صلاح نیست و نباید این اتفاق صورت گیرد.

البته ما تجربه افزایش قیمت نان را هم داشتیم و با این رویکرد نانوایی‌ها به سمت آزاد پزی هدایت شدند که آرد دولتی برداشته و نان با قیمت واقعی به فروش برسد. اما آیا این موضوع باعث کاهش مصرف نان شد؟ آیا دیگر نان خشک در خانه‌ها تلنبارنمی‌شود؟ افزایش قیمت درباره بنزین هم اتفاق افتاد و قیمت‌ها به‌طور مداوم افزایش یافت اما واقعا مصرف بنزین درکشور کاهش یافت؟ جز این بود که فقط مردم اثرات تورمی رشد این قیمت را تحمل کردند و آلودگی هوا نیز کاهش نیافته است؟

از سوی دیگر توجه داریم که بیشتر هدر رفت آب کشور مربوط به بخش کشاورزی است و حال اگر دولت قصد کاهش مصرف آب و بهبود روند استفاده از این مایه حیات بخش را دارد باید روی ابزارها و فناوری‌های کاهش مصرف آب در بخش کشاورزی سرمایه‌گذاری کند.

بر این اساس طبیعتا وزارت نیرو و وزارت جهاد کشاورزی باید در کنار هم تدابیری را اتخاذ کنند تا مصرف آب در بخش کشاورزی کاراتر و با بهره‌وری بالا انجام شود. زیرا اگر آبیاری نوین در کشاورزی ایران اجرایی شود تا 50 درصد در مصرف آب صرفه‌جویی می‌شود.

اما پرسش اینجاست که وزارت نیرو و جهاد کشاورزی دراین باره چه کرده‌اند؟ آیا همه چیز باید به رشد قیمت و فشار برمردم منتهی شود؟ لذا بهتر است آقایان در دولت قبل از این‌که به مردم فشار بیاورند اول بگویند در دیگر محورهای اولویت‌دار برای کاهش مصرف آب چه کرده‌اند و بعدآخرین راه، افزایش قیمت باشد، اما رویه دولت اکنون برعکس است.

ناصر صالحی نسب

نایب رئیس کمیسیون کشاورزی مجلس