در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
تاسیس مدرسه دارالفنون
پس از به صدارت رسیدن میرزا محمد تقی خان امیرکبیر ، او خود را در چنبره انبوه مشکلاتی که کشور با آن روبه رو بود ، محدود نکرد و از همان آغاز صدارت با تیزبینی و آینده نگری متوجه شد که حل اساسی معضلات در گرو پیشرفت
هدف امیر از تاسیس دارالفنون این بود که در آن تمام فنون پیشرفته که به ایران وارد نشده بود ، تدریس شود و لذا آن را «دارالفنون» نام نهاد. امیر در شوال 1266 سید جان داود را با اختیارات وسیع به منظور جذب معلم و استادان فنونی که در اروپا رواج داشت به اتریش رهسپار کرد و از او خواست یک استاد هندسه و یک معدن شناس ، 2 نفر متخصص کار معدن ، یک استاد طب و جراحی ، یک معلم داروسازی ، یک متخصص توپخانه ، یک استاد پیاده نظام و یک معلم سواره نظام را با حقوق سالی 4 هزار تومان استخدام کند و به ایران بیاورد. امیر می دانست که وجود این مدرسه با منافع بیگانگان سازگار نیست و آنها مایل به افتتاح آن نیستند اما متوجه این هم بود که اگر این پلی تکنیک افتتاح شود ، همچون تیری که از چله کمان رهایی یابد حتی در صورت عزل او نیز امکان تعطیلی آن وجود ندارد لذا برای افتتاح دارالفنون بسیار شتاب می ورزید و هنگامی که این امر قدری به دراز کشید با پیامهای مکرر از نماینده خویش خواست که در اسرع وقتع به همراه استادانی که استخدام کرده است به ایران بازگردد. شاید او آینده را پیش بینی و خطر را در نزدیکی احساس می کرد زیرا سرانجام چند روز قبل از عزلش بود که در 30 آذر 1230 موفق به گشایش دارالفنون شد. در حال حاضر این مدرسه چند سالی است که توجه ویژه سازمان میراث فرهنگی را انتظار می کشد.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
