یک نوستالژی قشنگ

1ـ به عنوان کسی که سال‌ها در سطح اول فوتبال ایران چه ملی و چه باشگاهی حضور داشتم، باید بگویم بازی با ستارگان فوتبال دنیا چیز دیگری بود و نشان داد می‌توان قدیمی‌های فوتبال را به بهانه‌های خوبی مثل بازی‌های خیرخواهانه دور هم جمع کرد تا هم لحظات زیبایی برای آنها ایجاد کند و هم با زنده کردن خاطرات برای مردم لحظات قشنگی را برای تماشاگران رقم بزند.

هر چند در این مسابقه باختیم و هیچ‌کس باخت را دوست ندارد، اما اگر این بازی را اول راه و شروعی بر بازی‌های این‌طوری بدانیم، می‌توانیم امیدوار باشیم که در آینده در کنار همه زیبایی‌ها، برنده زمین مسابقه را هم ترک کنیم تا از این نظر هم کام مردم شیرین شود.

2ـ اضافه وزن بعضی از بچه‌های ما و بخصوص آنهایی که مربی شده‌اند خیلی به چشم می‌آمد در حالی که بازیکنان تیم مقابل معلوم بود با وجود این‌که فوتبال را کنار گذاشته‌اند، اما هنوز از تمرین کردن غافل نیستند. من فکر می‌کنم اگر این بازی‌ها و این جمع شدن‌ها ادامه داشته باشد، طبیعتا بچه‌ها تمرین کرده و دیگر تا این حد اضافه وزن نخواهیم داشت.

اضافه وزن امروز به دلیل ماه‌ها بی‌تمرینی است و می‌شود این چربی‌ها را هم آب کرد، می‌شود مثل کارلوس و فیگو اضافه وزن نداشت.

3ـ بازی برابر ستارگان فوتبال دنیا با همه شیرینی‌هایی که داشت برای من با حسرت هم همراه بود این‌که می‌توانستم در دوران بازیگری در باشگاه‌های مطرح اروپایی بازی کرده و جلوی این قبیل ستاره‌ها در مسابقات رسمی و نه تشریفاتی قرار بگیرم، اتفاقی که نیفتاد به دلیل این‌که تن به هر کار و رفتاری برای بازی کردن و دیده شدن ندادم، اما باز هم خودم را مقصر آن می‌دانم و اشتباهاتی که داشتم، نه هیچ‌کس دیگر. اما همیشه به خودم می‌گویم نباید به گذشته برگشت، چون فایده‌ای ندارد.

4ـ به نظر من فوتبال و فوتبالیست در کشور ما مظلوم هستند در حالی که همه درآمد ما را میلیاردی می‌دانند از این خبر‌ها نیست و همه چیز در حد حرف است. خود من هنوز از دو، سه باشگاه طلب دارم و کسی نیست این طلب‌ها را پرداخت کند، فوتبالیست‌ها در حالی به این دلیل بعضا مورد حسادت قرار می‌گیرند که بازی با ستارگان نشان داد که حتی پیشکسوتان فوتبال هم می‌توانند دور هم جمع شده و در یک بازی خیرخواهانه به کمک بیماران و همنوعان خود بیایند و این یعنی قشنگی‌های فوتبال که نباید بگذاریم از بین برود.

علیرضا واحدی‌نیکبخت

عضو تیم ستارگان