تومورهای ستون فقرات

در بسیاری از بیماران، ابتدا تومور بدخیم در سایر نواحی بدن تشخیص داده می‌شود و سپس دچار علائم مذکور می‌شوند و به پزشک مراجعه می‌کنند. بسیاری نیز برای اولین بار بعد از انتشار تومور به ستون فقرات، متوجه بدخیمی در قسمت دیگری از بدن می‌شوند. این بدخیمی اولیه معمولا در ریه، پروستات یا پستان قرار دارد.

درد گردن، پشت یا کمر در این بیماران، برخلاف مبتلایان آرتروز که در طول روز و در زمان فعالیت درد دارند، در حالت خوابیده در شب ایجاد می‌شود و حتی بیمار را ازخواب بیدار می‌کند و روز به روز بدتر می‌شود. اگر بیمار به آن بی‌توجهی کند، درد تشدید می‌شود و با تخریب مهره و منتشر شدن تومور به داخل کانال نخاعی، ضعف در پاها و اختلال کنترل ادرار و مدفوع بروز می‌کند. اما وقتی بیماری به این مرحله رسید، هم درمان مشکل خواهد بود و هم بازگشت قدرت پاها و توانایی راه رفتن زیر سوال خواهد رفت. این بیماران نیازمند دریافت داروهای ضددرد قوی و جراحی برای ایجاد استحکام در مهره‌ای که با تومور تخریب شده، هستند که این کار با قرار دادن پروتزهایی در ستون فقرات انجام می‌گیرد؛ بعلاوه لازم است فشار تومور با تخلیه آن از روی نخاع برداشته شود. اما با وجود درمان جراحی لازم است بیمار تحت پرتودرمانی نیز قرار گیرد و سپس درمان تومور بدخیمی که منشا اولیه بوده صورت بگیرد. در اکثر موارد طول عمر بیماران مرتبط با وسعت انتشار تومور اولیه به ارگان‌های حیاتی مثل ریه و کبد است و البته اگر بدخیمی نه‌تنها به ستون فقرات بلکه به سایر استخوان‌های بدن منتشر شده باشد، درد بیمار شدیدتر، درمان مشکل‌تر و نتیجه درمان ضعیف‌تر خواهد بود.

تومورهایی هم هستند که ممکن است خوش خیم یا بدخیم باشند، ولی از خود مهره یا نخاع ناشی می‌شوند. علائم کلی بسیاری از این تومورها نیز مشابه علائمی است که ذکر شد ولی نکته مثبت در این است که با درمان مناسبی مانند جراحی و حتی بدون پرتودرمانی می‌توان امید به بهبود کامل این تومورها داشت و نیازی به درمان تومور بدخیم دیگری در نقاط دیگر بدن نیست.

در پایان گفتنی است، نباید از هر دردی در ستون فقرات یا سایر نقاط بدن ترسید . ولی درد یک نشانه است و در صورت ادامه دار شدن، بی‌توجهی به آن می‌تواند سبب پشیمانی شود. بسیاری از ما درد کمر یا گردن را به دنبال فعالیت سنگین یا با افزایش سن تجربه می‌کنیم، اما این دردها با استراحت بهبود نسبی می‌یابند؛ نسبت به دردی که شما را از خواب بیدار می‌کند، بی‌تفاوت نباشید. چراکه مرحله بعدی می‌تواند ناتوانی در راه رفتن و کنترل ادرار و مدفوع باشد؛ عوارضی که شاید با هیچ درمانی برطرف نشود.

دکترعلیرضا طبیب‌خویی‌

‌ جراح مغز و اعصاب