در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
تلفیقی ازهنر، دانش و تجربه
این روزها دیگر به اصل بودن هیچ چیز نمی توان اعتماد کرد؛ حتی بینی! به طوری که اگر یک بینی زیبای اصل هم روی چهره کسی باشد، باز هم باید با شک و تردید به آن نگاه کرد.
به هرحال بینی که عضو مرکزی صورت است ، نقش مهمی را در چهره و تناسب آن بازی می کند و بازار جراحی های زیبایی و پلاستیک آن هم داغ داغ است.
با خبر شدیم یکی از جراحان پلاستیک ایرانی توانسته است در دنیا افتخاری برای کشورمان بیافریند و جایزه ویژه بهترین مقاله سال درباره جراحی های بینی را به خود اختصاص دهد و علاوه بر این عضو کمیته علمی آکادمی جراحان پلاستیک امریکا شود.
گفتگوی ما را با دکتر محسن نراقی ، رانیولوژیست و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران بخوانید.
سابقه جراحی های پلاستیک بینی به چه دورانی برمی گردد؛
این جراحی قدمتی زیاد دارد و به هند قدیم بر می گردد. در این کشور یکی از مجازات های مرسوم ، بریدن بینی مجرمان بوده است و بنابراین از همان زمان برخی جراحان با استفاده از پوست پیشانی ، بینی آنها را ترمیم می کردند.
این مساله به مرور پیشرفت کرد تا این که در اوایل قرن اخیر جراحانی از هر رشته و با هر تخصصی به منظور زیبایی اقدام به این جراحی کردند؛ اما رفته رفته قضیه صورت علمی تری به خود گرفت و در دهه های 60و 70رواج زیادتری پیدا کرد.
امروزه با گذشت زمان در جراحی های پلاستیک بینی تغییراتی ایجاد شده است به طوری که سعی می شود بینی های عمل شده طبیعی باشند و علاوه بر ظاهر و زیبایی بینی ، به دلیل پیشرفت علم و مشخص شدن عملکرد و فیزیولوژی این عضو در این قبیل جراحی ها به مساله مهم و اصلی که تنفس و عملکرد بینی است ، توجه بسیار می شود.
در ایران هم تقریبا نزدیک نیم قرن است که رانیوپلاستی رواج یافته است و شاهد هستیم متقاضیان این جراحی ها امروزه بیشتر هم شده اند.
چرا در ایران شاهد چنین روند صعودی هستیم؛
این سیر صعودی تدریجی بوده است ؛ چون هم توجه مردم به مسائل زیبایی بیشتر شده و هم این که سطح اقتصادی و اجتماعی جامعه بالاتر رفته است و نیز تعداد جراحان پلاستیک بینی خیلی بیشتر شده و علاوه بر این مهارت آنها هم افزایش یافته است.
وضعیت ایران را از نظر کیفیت جراحی و تکنیک ها و نوآوری ها در بین کشورهای صاحب نام رانیوپلاستی چگونه ارزیابی می کنید؛
از آنجایی که در ایران جراحی رانیوپلاستی زیاد انجام می شود، تجربه جراحان ما نسبتا زیاد است و نام آنها به دلیل نوآوری ها و تکنیک هایی که در این زمینه ارائه می دهند در دنیا مطرح و ماندگار شده است.
اخیرا آکادمی جراحان پلاستیک صورت امریکا که به غیر از امریکایی ها فقط یکی ، دو عضو اروپایی دارد من را در کمیته علمی خود عضو کردند و از من به عنوان یکی از مدرسان دوره فشرده آموزش جراحی پلاستیک بینی دعوت به عمل آوردند.
بنابراین مشخص می شود که ما در دنیا حرفهایی برای گفتن داریم و صاحب تجربه و نوآوری هستیم ، به طوری که جراحان سایر نقاط دنیا می توانند از این تجربیات استفاده کنند.
روش متداول جراحی بینی چیست و نوآوری های شما چه بوده است؛
به طور معمول ، جراحی رانیوپلاستی به 2صورت باز و بسته انجام می شود. در صورتی که برشها همگی از داخل باشند، جراحی بسته است و اگر پره وسط بینی برش داده شود و کل بینی باز شود به آن جراحی باز می گویند که هر کدام از آنها طرفداران خاص خود را هم دارد.
در سالهای اخیر توجه به طبیعی بودن فرم بینی و نیز سالم ماندن تنفس و عملکرد بینی باعث شده است که ما در روشهای خود تغییراتی ایجاد کنیم.
در گذشته جراحی های بینی اکثرا مبتنی بر برداشتن بافتها بود و تا حدی در این کار زیاده روی می شد که عوارض زیادی در پی داشت و شکل بینی خیلی زشت می شد که امروزه مورد قبول نیست.
زیرا علاوه بر مساله زیبایی ، کوچکتر شدن بیش از حد بینی تنفس آنها را هم تحت تاثیر قرار می داد. امروزه ما سعی کرده ایم بافت بینی را کمتر برداریم و دستکاری را به حداقل برسانیم تا احتمال عوارض کمتر شود.
برای این کار هم از روشهایی استفاده می کنیم که بدون برداشتن بافت تغییر شکل ایجاد کنیم که ایده بسیار مورد قبولی است و روزبه روز هم طرفداران بیشتری پیدا می کند. البته این کار ظرافت و دقت و هنر بیشتری را می طلبد.
در بیشتر موارد بافت را از یک قسمت بینی برمی داریم و به جای خارج کردن آن در قسمت دیگری از بینی به عنوان پیوند غضروفی استفاده می شود.
مشاهده می شود که اکثر بینی ها قوز دارند؛ اما نوک بینی افتاده است که می توان این بینی را با برداشتن قسمتهای اضافه و استفاده کردن از آنها در قسمتهایی که حمایت اسکلتی کمتری دارند ترمیم کرد.
اگر جراح بخواهد همه چیز را با کم کردن انجام دهد، ممکن است اسکلت بینی نتواند با پوست روی خود مطابقت ایجاد کند پوست چروکیده و افتاده شود. استفاده از این روش در جراحی رانیوپلاستی نتیجه دیگری هم دارد و باعث می شود در درازمدت نتایج این جراحی پایدارتر و با ثبات تر باشد و تغییر شکل به حداقل برسد.
موضوع مقاله ای که من در آکادمی جراحان پلاستیک صورت امریکا به صورت سخنرانی ارائه کردم و بعد هم آن را تدریس کردم این بود که «چگونه می توان در دراز مدت از افت بینی در بینی هایی که نوکشان تمایل به افتادگی دارد، جلوگیری کنیم» و روش کاری من هم مبتنی بود برقرار دادن غضروف پیوندی در قسمت هایی که بتوانند نوک بینی را حمایت و تقویت کنند تا حتی بعد از گذشت سالها باز هم حالت بینی حفظ شود.
من در این سخنرانی عکسهایی را که بعد از 10سال از بیمارانم تهیه کرده بودم ، به نمایش گذاشتم و نشان دادم که ثبات بسیار خوبی قابل مشاهده است. سعی ما بر این است که هیچ بافت خارجی را در داخل بینی کار نگذاریم نیز پیوندها را از خود بیمار و در همان زمان تهیه کنیم تا احتمال عفونت به حداقل برسد و پیوند دفع نشود.
علاوه بر این مورد، آیا تکنیک جدید دیگری را هم به دنیای جراحی پلاستیک بینی ارائه کرده اید؛
سال گذشته هم در کنگره جامعه جراحان بینی امریکا که در نیویورک برگزار شده بود با ارائه مقاله ای جراحی بینی را از دید دینامیک و مدلهای متحرک آن بررسی کردم.
یعنی این که روی بینی نه تنها در حال سکون و استاتیک کار کنیم ، بلکه در حالتهایی که بیمار تغییرات هیجانی شدیدی را روی چهره اش می دهد، مثل خنده ، بر روی جراحی بینی و زیبایی آن کار کنیم.
این کار را هم با پیش بینی هایی که می کنیم و تکنیکهایی که به کار می بریم ، انجام می دهیم. یک جراح باید فاکتورهایی را بشناسد که باعث تغییر شکل بینی می شود و نیز از آناتومی عضلات بینی اطلاع کافی داشته باشد و با محاسبات با تغییر شکلهای احتمالی مقابله کند.
جراحی های زیبایی بینی را از بعد آسیب های اجتماعی بررسی کنید.
جراحی پلاستیک بینی بسیار شایع است و در دنیا جزو چند جراحی شایع محسوب می شود؛ چون بینی عضو مرکزی صورت است و ناهنجاری های آن ممکن است در سایر قسمتهای صورت عدم تناسب به وجود آورد بیمارانی که برای این جراحی مراجعه می کنند، باید انگیزه های خود را از این عمل ارزیابی کنند و بدانند که آیا خودشان اصرار به این کار دارند یا این که با فشار اطرافیان و نظرات بقیه تصمیم به این کار گرفته اند.
پس کسی که انگیزه قوی نداشته باشد، نامزد خوبی برای عمل جراحی پلاستیک بینی نیست. همچنین فردی که در زندگی خود دچار ناکامی هایی شده است و فکر می کند با انجام جراحی زیبایی بینی می تواند جلوی شکستگی دیگر را در زندگی اش بگیرد هم نمی تواند فرد خوبی برای عمل باشد؛ زیرا این شخص اگر بعد از جراحی به موفقیت کاذبی که در ذهنش بوده است ، دست نیابد ممکن است ناکامی ها و نگرانی هایش بیشتر شود و دچار افسردگی شود.
اگر افراد این عوامل را در نظر بگیرند، می توان تعداد جراحی های پلاستیک بینی را کاهش داد. این کار را هم می شود با آموزش هایی که به افراد داده می شود انجام داد. باید به این افراد آموخت از روشها و تکنیک های دیگری اعتماد به نفس خود را در زندگی بالا ببرند.
مساله مهم دیگری که می تواند زندگی فرد را تحت الشعاع قرار دهد، دقت نکردن در انتخاب جراح است. این جراحی وضعیت اورژانس ندارد و می توان آن را به تاخیر انداخت و با وسواس فراوان جراح مطمئنی را برگزید تا هم بینی را به شکل طبیعی درآورد و هم این که مساله مهم تنفس فرد را دچار مشکل نکند.
فردی که به دلیل اشکال در تنفس نتواند اکسیژن کافی به بافتهایش برساند، دچار خستگی مفرط و عصبانیت می شود که در تمام کیفیت زندگی وی تاثیرگذار خواهد بود. علاوه بر این ، فرد مذکور کاندید ابتلا به برونشیت است که عوارض خاص خود را در پی دارد.
آیا حضور یک طراح در کنار جراح پلاستیک بینی نمی تواند به بهتر شدن نتیجه جراحی کمک کند؛
جراحی پلاستیک بینی به عنوان مشکل ترین جراحی های پلاستیک در تمام بدن شناخته شده است ؛ چون جراح پلاستیک بینی نه فقط یک جراح بلکه باید هنرمند هم باشد.
یعنی هنر و دانش و تجربه را باید با هم تلفیق کند تا هم زیبایی فرد را به صورت طبیعی تامین کند و هم این که عملکردهای پیچیده بینی را دستکاری نکند.
یک جراح پلاستیک بینی باید تسلط کامل به آنالیز صورت داشته باشد و تناسب هایی را که از زمان لئوناردو داوینچی در طراحی های صورت به کار می رفته است ، در صورت بیماران خود به کار بندد.
فریبا فرهادیان 
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
