پیلی برای سوختن...

اما دیدن لغت پیل ممکن است در ذهن برخی مخاطبان شبهه ایجاد کرده باشد که این روش بر به دست آوردن الکتریسیته از باتری‌های خودمانی استوار است، در حالی که در این روش یک انرژی به صورت مستقیم به نوع دیگری از انرژی تبدیل می‌شود تا بتوانیم با حداکثر بازدهی که حدود 60 تا 65 درصد تعیین شده است از آن استفاده کنیم. این در حالی است که این پیل در دمای بین 600 تا هزار درجه سانتی‌گراد کار می‌کند و توان الکتریکی معادل صد مگاوات دارد.این امتیاز یعنی بازدهی بالا اکنون عاملی شده تا استفاده از این پیل‌ها به عنوان یکی از اقتصاد‌ی‌ترین روش‌های دستیابی به انرژی برق برای مصارف مختلفی در نظر گرفته شود. ساختار پیل سوختی از سه بخش اصلی تشکیل شده است که عبارتند از: الکترودآند، الکترود کاتد و الکترولیت (غشا). هیدروژن به عنوان یکی از سوخت‌های اصلی در این نوع تولید انرژی بسیار مورد استفاده قرار می‌گیرد. به صورتی که این گاز وارد بخش آند شده و اکسیده می‌شود و طی این فرآیند یون‌های مثبت و الکترون تولید شده و با استفاده از امتیاز حضور الکترولیت به بخش آندی پیل منتقل می‌شود.

انواع پیل‌ها

به طور کلی این منابع تولید انرژی، متناسب با نوع الکترولیتی که در آن به کار گرفته شده است به پنج گروه مختلف طبقه‌بندی شده‌اند، اما بتازگی با توجه به توسعه فناوری این پنج گروه خود به دو گروه حرارت بالا و حرارت پایین نیز تقسیم‌بندی شده است.

1 ـ پیل‌های سوختی قلیایی

2 ـ پیل‌های سوختی کربنات مذاب

3 ـ پیل‌های سوختی اسید فسفریک

4‌ـ پیل‌های سوختی اکسید جامد

5 ـ پیل‌های سوختی پلیمری

مزایا و معایب

بدون تردید هر سیستم یا دستگاه تولید انرژی در جهان گرچه دارای مزایای مناسبی در حفاظت از محیط زیست است، اما بدون عیب هم نیست. لذا بد نیست کمی هم درباره مزایا و معایب این نوع منبع انرژی پاک در جهان بدانیم تا شاید برای استفاده بهتر از آن برنامه‌ریزی دقیق صورت گیرد.

مزایای این نوع منبع انرژی پاک را این گونه می‌توان برشمرد:

ـ سازگاری کامل با محیط زیست به این دلیل که خروجی این دستگاه، آب یا همان مایه حیات است.

ـ نبود آلودگی صوتی برای تولید انرژی. چون بیشتر تولیدکنندگان انرژی صدایی غیرقابل تحمل دارند، در حالی که این روش بدون صداست.

ـ بازدهی بسیار بالا نسبت به روش‌های معمول تولید انرژی با استفاده از سوخت‌های فسیلی اما نیمه خالی لیوان یا همان معایب پیل‌های سوختی را می‌توان در ناشناخته بودن آنها و البته گران بودن برخی هزینه‌ها به دلیل نبود تولید انبوه در سراسر جهان جستجو کرد.

با این اطلاعات شاید از خودتان بپرسید با این مزایا و معایب، پیل‌های سوختی در کدام صنایع قابل استفاده هستند یا مصرف این پیل‌ها بیشتر در کجاست؟ کاربردهای بسیاری برای این انرژی درنظر گرفته شده است که عبارتند از:

1 ـ حمل و نقل (خودروهای سواری و وسایط نقلیه عمومی)

2 ـ نیروگاه‌ها (نیروگاه‌های متمرکز و غیرمتمرکز اعم از خانگی، تجاری، صنعتی)

3 ـ باتری‌ها برای بسیاری از وسایل قابل حمل مانند کامپیوترهای کیفی و تلفن‌های همراه نامناسبند.

4 ـ صنایع نظامی: پیل‌های سوختی که در دمای پایین کار می‌کنند در تانک‌، زره‌پوش و خودروهای نظامی استفاده می‌شوند.