خدا قوت بانو
خسته، از کت و کول افتاده، عرق ریخته و از نفس افتاده، کار را بوسیدهاید و تا فردا گذاشتهاید کنار و نشستهاید در وانتی که زنان زحمتکش شالیزار را تا نزدیک خانههایشان میرساند تا صبحی دیگر و روزی دیگر و تلاشی دیگر.
رو به لنز دوربین لبخند زدهاید، چون میدانم این رسم عکس یادگاری گرفتن است که همه بگویند سیب و بعد لبهایشان به لبخندی باز شود و خاطرهای خنده رو، روی کاغذ عکس ثبت شود و بنشیند توی آلبوم خانوادگی. این زنان شاید گفتهاند سیب و لبخند زدهاند، شاید هم از تهدل خندیدهاند و تصنعی در کارشان نیست و شاید هم به زور، غبار خستگی را کنار زدهاند و قوتی به عضلات صورت دمیدهاند که لبخندی بشود در صورتشان. اینها هرچه کردهاند، اما کار بزرگشان تلاش برای معاش است، اینها برنجی سر سفرههای مردم میگذارند که به رنجشان به دست آمده است.
گفت و گو
